Rentrée des classes - Aldebert, Pierre François Martin-Laval, Isabelle Nanty

Sur le lit étalé en patchwork

L’essentiel de ma garde robe, bien !

Tout est lavé, essoré, séché, repassé

Me voilà prêt pour le jour J du lendemain

En finissant d’boucler mes bagages

Mon stylo quatre couleurs mon taille-crayons mappemonde

Je calcule sur une Texas Instruments

Combien font 24h en secondes

Mais non j’ai pas peur !

J’aime pas les rentrées, c’est tout

Je retrouve en faisant mon sac

Un vieux bulletin qu’j’avais caché

Je me souviendrai toujours des phalanges de mon père

Quand je lui ai dit: «ils sont en retard cette année !

«Résultats faibles doit poursuivre les efforts élève absent même quand il est la

Il paraîtrait que cette année ce soit plus dur encore

Mais alors… c’est tous les ans ou quoi !

Un nouveau monde s’ouvre à mes yeux

Encore une année qui passe

Appréhension, cafard et trouille bleue

C’est la rentrée des classes

Je touche du bois, je croise les doigts

Pour avoir un prof principal sain d’esprit

Un emploi du temps sympa

Qui commencerait mardi et finirait … mardi !

C’est décidé je mettrai dès demain

Fin à mes jours si cette année aussi

Je retrouve ce psychopathe de Martineau

En histoire et géographie

Mais non j’ai pas peur

J’aime pas qu’on me presse, c’est tout

Le compte a rebours est lancé, je m’en remets au ciel

Allez quoi s’il vous plait, juste un tremblement de terre

Que les secours débarquent et me lancent une échelle

Par pitié emmenez-moi dans votre hélicoptère

Apres 300 tours sur moi-même je m’endors je rêve et je délire

J’arrive au collège en chaussons, y a pas mon nom sur les listes

Martineau me poursuit, j’arrive pas à courir !

Un nouveau monde s’ouvre à mes yeux

Encore une année qui passe

Appréhension, cafard et trouille bleue

C’est la rentrée des classes

Devant l’alignement militaire des cartables

Se dessine la silhouette des gardiens du ghetto

Les professeurs pactisent avec le diable

La preuve en est qui sont chaussés Méphisto

L’un d’entre eux celui au regard sombre

S’avance doucement vers moi, on dirait Lucifer

Il est tellement grand qu’y fait froid dans son ombre

«Dites donc, n’en faites pas un peu trop, Aldebert ?»

«Si peu monsieur Martineau, si peu…»

Op het bed uitgespreid in patchwork

Het grootste deel van mijn garderobe, goed!

Alles is gewassen, uitgewrongen, gedroogd, gestreken

Ik ben klaar voor D-Day morgen

Terwijl ik klaar ben met het inpakken van mijn bagage

Mijn vierkleurenpen, mijn wereldkaart puntenslijper

Ik reken op een Texas Instruments

Wat is 24 uur in seconden?

Maar nee, ik ben niet bang!

Ik hou niet van retouren, dat is alles

Ik merk dat ik mijn tas inpak

Een oud bulletin dat ik had verstopt

Ik zal me altijd de knokkels van mijn vader herinneren

Toen ik hem zei: "Ze zijn laat dit jaar!"

"Lage prestatie moet de inspanningen van afwezige studenten voortzetten, zelfs als hij de

Het lijkt erop dat het dit jaar nog moeilijker is

Maar dan... het is elk jaar of wat!

Een nieuwe wereld gaat voor mijn ogen open

Weer een jaar dat voorbij gaat

Angst, kakkerlak en blauwe schrik

Het is weer naar school

Klop op hout, vingers gekruist

Om een ​​verstandige hoofdleraar te hebben

Een mooi schema

Die op dinsdag zou beginnen en eindigen... dinsdag!

Het is besloten dat ik morgen zet

Einde van mijn leven als dit jaar ook

Ik vind die psychopaat Martineau

In geschiedenis en aardrijkskunde

Maar nee, ik ben niet bang

Ik hou er niet van om gehaast te worden, dat is alles

Het aftellen is begonnen, ik laat het aan de hemel over

Kom op alsjeblieft, gewoon een aardbeving

Laat de ambulance naar beneden komen en een ladder voor me gooien

Neem me alsjeblieft mee in je helikopter

Na 300 spins val ik dromend en ijlend in slaap

Ik kom op pantoffels aan op de universiteit, mijn naam staat niet op de lijsten

Martineau zit me achterna, ik kan niet rennen!

Een nieuwe wereld gaat voor mijn ogen open

Weer een jaar dat voorbij gaat

Angst, kakkerlak en blauwe schrik

Het is weer naar school

Voor de militaire uitlijning van schooltassen

Het silhouet van de bewakers van het getto krijgt vorm

Leraren pact met de duivel

Het bewijs is wie zijn geschoeid Mephisto

Een van hen is degene met de donkere ogen

Loopt langzaam naar me toe, lijkt op Lucifer

Hij is zo groot dat het koud is in zijn schaduw

'Zeg, overdrijf niet een beetje, Aldebert?'

"Zo kleine meneer Martineau, zo klein..."