Les amoureux - Aldebert

Souvent a l'école, on se moque de nous

Les enfants rigolent, ce sont des jaloux

Ma princesse a osé, quelle bien jolie scène

Elle a déposé sa main dans la mienne

Nous faisons le mur, ce n’est pas de tout repos

Je suis sans armure, elle est sans château

Souvent dans la rue, on nous montre du doigt

Les gens sont bourrus, mais les gens sont comme ça

Tout ça parce que tous les deux, nous oublions d'être sages

On est amoureux, et nous enjambons les nuages!

Nous avons fugué entre deux paragraphes

Nous avons largué les leçons d’orthographe

Tout par dessus bord, les dictées, les problèmes

On est tombé d’accord, pour se dire je t’aime

Ici les oiseaux sont dans la confidence

Quand on est en haut, plus rien n’a d’importance

Au premier baiser, plus rien ne bouge

J’ai senti passer, mes joues de roses à rouges

Selon les vents, si ça nous sonne

Quand nous serons de grandes personnes

Nous redescendrons sur Terre

Et quand les archers auront des ailes

Le cœur de tout les écoliers

Nous viendrons vous chanter ces vers

Levez bien la tête!

Ouvrez grand les yeux!

Vous verrez peut être les enfants amoureux

Fleurter sur les stratus, quelle sensation étrange

Flâner sur les nimbus, deux apprentis-anges

Nous oublions d'être sages, et nous enjambons les nuages

Nous oublions d'être sages, et nous enjambons les nuages!

Op school worden we vaak uitgelachen

Kinderen lachen, ze zijn jaloers

Mijn prinses heeft het gedurfd, wat een mooie scene

Ze legde haar hand in de mijne

We gaan de muur, het is niet gemakkelijk

Ik ben zonder harnas, zij heeft geen kasteel

Vaak worden we op straat gewezen

Mensen zijn nors, maar zo zijn mensen

Allemaal omdat we allebei vergeten goed te zijn

We zijn verliefd, en we stappen over de wolken!

We renden weg tussen twee alinea's

We hebben de spellingslessen gedumpt

Alles overboord, de dictaten, de problemen

We waren het eens, om te zeggen dat ik van je hou

Hier zijn de vogels in vertrouwen

Als je high bent, is niets anders van belang

Bij de eerste kus beweegt er niets

Ik voelde mijn wangen van roze naar rood gaan

Volgens de wind, als het ons rinkelt

Als we volwassen zijn

We komen terug op aarde

En als de boogschutters vleugels hebben?

Het hart van alle schoolkinderen

We komen deze verzen voor je zingen

Hef je hoofd op!

Open je ogen wijd!

Misschien zie je de kinderen verliefd

Bloei op de stratus, wat een vreemd gevoel

Wandel op de nimbus, twee leerling-engelen

We vergeten wijs te zijn, en we stappen over de wolken

We vergeten wijs te zijn, en we stappen over de wolken!