Псков - Евгений Клячкин

Помнишь этот город, вписаннныйй в квадратк неба,

Как белый островок на синем,

И странные углы косые…

Жаль одно — что я там был тогда, как буд-то не был!

Помнишь церковь, что легко взбежала на пригорок,

И улеглась на нем свободно,

Отбросив руку с колокольней,

Как лежал бы человек, спокойно глядя в небо.

Ветерок относит тени и друзей и женщин —

Что ж, разве это не прекрасно,

Что верить до конца опасно!..

Неужели ты чего-нибудь другого хочешь?

Две свечи в ногах, а сами встанут в изголовье.

Вот — фотография прекрасна,

И время над тобой невластно.

Слава богу, та с косою нас еще не ловит.

Стены этих храмов по глаза укрылись в землю,

И добрые седые брови,

И в желтых бородах улыбки!..

Неужели ты в ответ не хочешь улыбнуться?

Камни нас в лицо узнают и запомнят — камни.

Ну разве нам с тобой не ясно,

Что все устроено прекрасно?

Лица их в морщинах, тяжкие тела их помни!

Так лежал бы человек, спокойно глядя в небо…

Herinner je je deze stad, ingeschreven in het vierkant van de hemel,

Als een wit eiland op blauw

En vreemde schuine hoeken...

Eén ding is jammer - dat ik er toen was, alsof ik er niet was!

Herinner je je de kerk die gemakkelijk de heuvel op rende,

En ga er vrij op liggen,

De hand met de klokkentoren weggooien,

Hoe zou een persoon liegen, rustig naar de lucht kijkend.

De bries draagt ​​schaduwen en vrienden en vrouwen -

Nou, is het niet geweldig

Wat is gevaarlijk om tot het einde te geloven! ..

Wil je iets anders?

Twee kaarsen aan de voeten, en ze zullen zelf aan het hoofd staan.

Hier een mooie foto

En de tijd heeft geen macht over jou.

Godzijdank heeft degene met de zeis ons nog niet gepakt.

De muren van deze tempels verstopten zich tot aan hun ogen in de grond,

En goede grijze wenkbrauwen,

En lacht in gele baarden!..

Wil je niet terug glimlachen?

Stenen herkennen ons van zicht en herinneren ons - stenen.

Nou, is het niet duidelijk voor jou en mij?

Dat alles perfect geregeld is?

Hun gezichten zijn gerimpeld, denk aan hun zware lichamen!

Dus een man zou liegen, rustig naar de lucht kijkend ...