Uyan Ali'm - Ozbi

Uyan Ali’m uyan uyanmaz oldun

Yedi bıçak yarasına dayanmaz oldun…

Uyan Ali’m uyan uyanmaz oldun

Yedi bıçak yarasına dayanmaz oldun…

Uyan Ali’m

Uyan Ali’m

Yağmur çiseliyor, içinde tebessüm eden garip bir hüzün var

Sanırım bana diyor ki ''hadi kalk oğlum sevdiklerine bir sözün var.''

Ama sanki bahar gelmiş ve ben uçuşmaya hazırlanan bir polenmişim gibi

Sanki bir deniz beni taşıyor ve ben keyifle sırt üstü uzanıyormuşum gibi

Sanki pamuk gibi

Bir çocuğun üflediği bir baloncuk gibi

Filizini güneşine armağan eylemiş dalında yeşeren tomurcuk gibi

Sanki her şey çok ağır, ruhum hafiflemiş gibi

Yağmur yağıyor evet, ama suratıma değmiyormuş gibi

Neden toprağın kokusunu alamıyorum?

Sanırım burnumu kırdılar belki de rüzgar giremiyordur

Ama acıması gerekir, acımıyor.

evet elimde kan var, kanı görüyorum

Peki neden mutluyum, neden canım yanmıyor?

Ormanın estiğini görüyorum ama rüzgarı hissetmiyorum

En son dayak yiyordum, şimdiyse kuş gibi havalara uçuyorum

Neden?

Ellerim yerde, ayaklarım yerde

Ben ölmüş müyüm?

Ben ölmüş müyüm?

Ben ölmüş müyüm?

Uyan Ali’m uyan uyanmaz oldun

Yedi bıçak yarasına dayanmaz oldun…

Uyan Ali’m uyan uyanmaz oldun

Yedi bıçak yarasına dayanmaz oldun…

Uyan Ali’m

Uyan Ali’m

Sorsam sana ne yaptın bana diye

Kararmış bahar, bulanmış kana niye?

Verilmiş karar, kıyılmış cana

Diyet ödenmiş bu akşam satılmış hayat diye

Korksam ama yıkılmaz duvar

Evet fikirler uçar, bezirgan çalar yine

Ömürler solar, yanılmaz saat

Kalp dururken bu akşam, haykırır ''sanat'' diye

Haykırır aşk diye!

Haykırır aşk diye!

Haykırır aşk diye!

Haykır Adalet diye!

Haykır Adalet diye!

Haykır Adalet diye!

Haykır Adalet diye!

Ben ölmüş müyüm?

Uyan Ali’m uyan uyanmaz oldun

Yedi bıçak yarasına dayanmaz oldun…

Uyan Ali’m uyan uyanmaz oldun

Yedi bıçak yarasına dayanmaz oldun…

Uyan Ali’m

Uyan Ali’m

Word wakker Ali, word wakker

Je kon niet tegen zeven steekwonden...

Word wakker Ali, word wakker

Je kon niet tegen zeven steekwonden...

Word wakker mijn Ali

Word wakker mijn Ali

De regen miezert, er is een vreemde droefheid van binnen die lacht

Ik denk dat hij tegen me zegt: "Kom op, zoon, je hebt een woord aan je dierbaren."

Maar het is alsof de lente is aangebroken en ik ben klaar om te vliegen.

Het is alsof een zee me draagt ​​en ik lig met plezier op mijn rug

zoals katoen

Als een zeepbel die door een kind wordt opgeblazen

Als een knop die groeit aan een tak die zijn spruit aan de zon heeft geschonken

Het is alsof alles zo zwaar is, mijn ziel is lichter

Het regent ja, maar het is niet alsof het mijn gezicht niet raakt

Waarom kan ik de grond niet ruiken?

Ik denk dat ze mijn neus hebben gebroken, misschien kan de wind er niet in

Maar het moet pijn doen, het doet geen pijn.

ja ik heb bloed aan mijn hand, ik zie bloed

Dus waarom ben ik blij, waarom heb ik geen pijn?

Ik zie het bos waaien maar ik voel de wind niet

De vorige keer werd ik geslagen, nu vlieg ik hoog als een vogel

Waarom?

Mijn handen zijn op de grond, mijn voeten zijn op de grond

ben ik dood?

ben ik dood?

ben ik dood?

Word wakker Ali, word wakker

Je kon niet tegen zeven steekwonden...

Word wakker Ali, word wakker

Je kon niet tegen zeven steekwonden...

Word wakker mijn Ali

Word wakker mijn Ali

Als ik je vraag, wat heb je me aangedaan?

Waarom is de zwartgeblakerde lente, het bevlekte bloed?

Beslissing genomen, ziel gesneden

Dieet betaald voor leven vanavond verkocht

Ik ben bang, maar de onverwoestbare muur

Ja, de ideeën vliegen, de winkelier steelt weer

Levens vervagen, onfeilbaar uur

Vanavond, terwijl het hart stopt, schreeuwt het "kunst"

Het schreeuwt liefde!

Het schreeuwt liefde!

Het schreeuwt liefde!

Roep om gerechtigheid!

Roep om gerechtigheid!

Roep om gerechtigheid!

Roep om gerechtigheid!

ben ik dood?

Word wakker Ali, word wakker

Je kon niet tegen zeven steekwonden...

Word wakker Ali, word wakker

Je kon niet tegen zeven steekwonden...

Word wakker mijn Ali

Word wakker mijn Ali