Alone? - Nightingale

Thinking of the wood that guards the hillside

It has changed in many ways

The best friend that I ever had, I killed him

And I’ll always remember his face

But I’m alone…

I’m thinking of the voices from the parklane

How come they just disappeared

Right now I am back where it all started

And now the voices are calling again

But I’m alone…

And the voices are only one voice

I hear it much clearer now

It’s like on another level

Where I can hear the words without a blur

And it seems like that we can communicate

I hear him say he’s such a lonely soul

A spirit from the lonely skies

And somehow I recall the voice

But I just can’t place it in time

— Hey, you should remember me!

It said

And then it was gone

Faster than it came

Faster than it came

I am walking down the lane and I am shaking

Now the voices have returned

And I wonder who the hell I’ve been forsaking

Who will see my bridges burn?

And I am not alone…

And I am not alone…

I’m not alone…

I saw my shadow move

But I didn’t move

I has a life of itself

And it’s breathing

And you can’t runaway from your own shadow

I’m desperately trying to run away from myself

But the shadow is following me wherever I go

Just like my shadow, but it’s not my shadow

It’s not my shadow

It’s not my shadow

Denkend aan het bos dat de heuvel bewaakt

Het is op veel manieren veranderd

De beste vriend die ik ooit heb gehad, ik heb hem vermoord

En ik zal altijd zijn gezicht herinneren

Maar ik ben alleen...

Ik denk aan de stemmen van de parklane

Hoe komt het dat ze gewoon verdwenen zijn?

Op dit moment ben ik terug waar het allemaal begon

En nu roepen de stemmen weer

Maar ik ben alleen...

En de stemmen zijn maar één stem

Ik hoor het nu veel duidelijker

Het is net op een ander niveau

Waar ik de woorden kan horen zonder te vervagen

En het lijkt erop dat we kunnen communiceren

Ik hoor hem zeggen dat hij zo'n eenzame ziel is

Een geest uit de eenzame luchten

En op de een of andere manier herinner ik me de stem

Maar ik kan het gewoon niet op tijd plaatsen

— Hé, je moet me onthouden!

Het zei

En toen was het weg

Sneller dan het kwam

Sneller dan het kwam

Ik loop over de baan en ik sta te trillen

Nu zijn de stemmen terug

En ik vraag me af wie ik in godsnaam in de steek heb gelaten

Wie ziet mijn bruggen branden?

En ik ben niet de enige...

En ik ben niet de enige...

Ik ben niet alleen…

Ik zag mijn schaduw bewegen

Maar ik bewoog niet

Ik heb een leven van zichzelf

En het ademt

En je kunt niet weglopen voor je eigen schaduw

Ik probeer wanhopig van mezelf weg te rennen

Maar de schaduw volgt me waar ik ook ga

Net als mijn schaduw, maar het is niet mijn schaduw

Het is niet mijn schaduw

Het is niet mijn schaduw