Mimisbrunn - Moonsorrow

Joka ilta saman tuvan kuistilla

Vanhus istuu, laulaa vanhaa laulua

Sanat saarnin oksilta tuuleen lentävät

Puun tuon tarinan muistaa enää hän

Kolmen maailman rajalla

Juuret maassa kaiken lähteellä

Kurkottaa jätti iäinen ain' taivaaseen

Lehvänsä suojelevat

Tietoa varjelevat

Viisautta veden maanalaisen

Saapui pihaan kerran vieras ihminen

Toi mukanaan mies laulun aavikon

Pian saapui kylään myös vieras uskonto

Luojansa moni siihen paikkaan unohti

Kolmen maailman rajalla

Juuret maassa kaiken lähteellä

Kurkottaa jätti iäinen ain' taivaaseen

Aika alkaa ennen aikaa

Tuhat tarinaa vailla kertojaa

Kohtalot oikukkaat ihmisten

Kerran saneltiin tässä

Laki jumalten korkeuksista

Jokaiseen maailmaan ehti

Joet uomiinsa jäätyneet

Toisaalla ruokkivat maata

Siitä joillekin tuli Helvetti

Käärmeitä Täynnänsä

Maan äidin povella kasvoi

Elon järkähtämätön tuva

Voimansa ammensi viisaudesta

Ajasta aikaan unohtuneesta

Lehvänsä suojelivat

Tietoa varjelivat

Saa ilta hilhaisella juistilla

Ei vanhus jaksa tulla enää laulamaan

Vehreä saarnin oksilta pois on karissut

Muiston viimeisenkin polttaa aurinko

Kolmen maailman rajalla

Lehdet maassa kaiken lähteellä

Liekehtii hätti iäinen

Elke nacht op de veranda van dezelfde kamer

De oude man zit en zingt een oud lied

Woorden vliegen van de takken van de preek naar de wind

Hij herinnert zich dat verhaal van de boom niet meer

Op de grens van de drie werelden

Wortels in de grond bij de bron van alles

Het bereiken van de eeuwige ain 'hemel'

Hun bladeren zijn beschermd

Bescherm informatie

De wijsheid van het water onder de grond

Een vreemdeling arriveerde eens in de tuin

Hij bracht een man mee die zingt in de woestijn

Een buitenlandse religie arriveerde al snel in het dorp

Veel van zijn makers zijn die plek vergeten

Op de grens van de drie werelden

Wortels in de grond bij de bron van alles

Het bereiken van de eeuwige ain 'hemel'

Tijd begint voor tijd

Duizend verhalen zonder vertellers

Het lot van grillige mensen

Eenmaal hier gedicteerd

De wet van de hoogten van de goden

Er was tijd voor elke wereld

Rivieren bevroren

Elders voeden ze het land

Het werd voor sommigen een hel

Slangen vol

De borst van de moeder groeide

De onwankelbare hut van het leven

Hij putte zijn kracht uit wijsheid

Af en toe vergeten

Hun bladeren werden beschermd

De informatie werd bewaakt

Geniet van een avond met een rustig slokje

De oude man kan niet meer komen zingen

De groene as van de takken wordt gesnoeid

De herinnering aan de laatste brandende zon

Op de grens van de drie werelden

Bladeren in de grond bij de bron van alles

De vlam is in nood