Elysium - Mary Chapin Carpenter

I don’t really know how I got here this time

I was only just following orders

Listening to the voice in my mind

Saying steer clear of margins and borders

So I wasn’t thinking of where we would go

On a could afternoon through the mountains we drove

Up a few hairpin turns and then spread out below

The valley appeared with the sun like Elysium

I looked out the window and stared at the fields

Where the blue sky and green were colliding

I looked back at you and I knew we were sealed

By a fate that has ways of providing

Yes, sometimes you get there in spite of the route

Losing track of your life and what it’s about

The road seems to know when to straighten right out

The closer you come to Elysium

They say there’s a place for those who are good

With it’s pearly gates swinging wide open

The rest of us here are just knocking on wood

Quietly, piously hoping

I could wonder if all of it led me to you

I could show you the arrows and circles I drew

I didn’t have a map, it’s the best I could do

On the fly and on the run

To dreams that were tethered like kites to the ground

To the bridges I burned, to then turning around

It was here in your heart I was finally found

And the last battle won for Elysium

Ik weet niet echt hoe ik hier deze keer ben gekomen

Ik volgde alleen maar bevelen op

Luisteren naar de stem in mijn geest

Zeggen: blijf uit de buurt van marges en grenzen

Dus ik dacht niet aan waar we heen zouden gaan

Op een kon middag door de bergen reden we

Een paar haarspeldbochten omhoog en dan naar beneden spreiden

De vallei verscheen met de zon zoals Elysium

Ik keek uit het raam en staarde naar de velden

Waar de blauwe lucht en het groen botsten

Ik keek terug naar je en ik wist dat we verzegeld waren

Door een lot dat manieren heeft om te voorzien

Ja, soms kom je er ondanks de route

Je leven uit het oog verliezen en waar het over gaat

De weg lijkt te weten wanneer hij recht moet afslaan

Hoe dichter je bij Elysium komt

Ze zeggen dat er een plaats is voor degenen die goed zijn

Met zijn parelwitte poorten die wijd open zwaaien

De rest van ons hier klopt gewoon op hout

Stilletjes, vroom hopend

Ik kan me afvragen of het me allemaal naar jou heeft geleid

Ik zou je de pijlen en cirkels kunnen laten zien die ik heb getekend

Ik had geen kaart, dat is het beste wat ik kon doen

Onderweg en onderweg

Naar dromen die als vliegers aan de grond waren vastgebonden

Naar de bruggen die ik verbrandde, om me vervolgens om te draaien

Hier in je hart werd ik eindelijk gevonden

En de laatste slag gewonnen voor Elysium