Телема - КооперативништяК

Собирай на дороге камни и учись их швырять в воробьев,

Пусть их перья летают по белому свету и ищут счастья…

А на зиму запасай, как алхимик, побольше березовых дров,

Не придет в твой дом горе, не просочится несчастье.

Лишь черные лебеди сядут на шаткий карниз.

Реальность меняется и радости больше не будет.

В подвалах пятиэтажек адепты копают ступеньки вниз,

Все глубже и глубже, сквозь породы пластмассовых буден.

А сочельник — он за благословением где-то вдали,

Нам к нему не добраться, можно лишь потянуться руками

И нащупать холод железа, что торжественно падает.

Жди,

Когда закружатся лунные карлики ночи, почуявши падаль

Вот так и наступает несуществующий рай…

Только стены вечной пещеры сохранят злую тайну светил,

Как трактаты о черном, о белом и режуще алом

Разрушая пространство иллюзий, раздвигая границы могил

Я останусь один на один с безразличием карнавала…

Вот так и наступает несуществующий рай…

Pak stenen op de weg en leer ze naar mussen te gooien,

Laat hun veren over de witte wereld vliegen en zoek geluk...

En voor de winter, als een alchemist, sla meer berkenbrandhout op,

Verdriet zal niet naar je huis komen, ongeluk zal niet lekken.

Alleen zwarte zwanen zullen op de gammele richel zitten.

De werkelijkheid verandert en er zal geen vreugde meer zijn.

In de kelders van vijf verdiepingen tellende gebouwen graven aanhangers trappen naar beneden,

Dieper en dieper, door de rotsen van het plastic van alledag.

En kerstavond - hij is ergens ver weg voor een zegen,

We kunnen hem niet bereiken, we kunnen alleen met onze handen reiken

En voel de kou van het ijzer dat plechtig valt.

Wacht

Wanneer de maandwergen van de nacht ronddwarrelen, ruikend naar aas

Dit is hoe het niet-bestaande paradijs ontstaat...

Alleen de muren van de eeuwige grot zullen het kwaadaardige geheim van de hemellichten bewaren,

Zoals verhandelingen over zwart, wit en snijdend scharlaken

De ruimte van illusies vernietigen, de grenzen van de graven verleggen

Ik zal alleen gelaten worden met de onverschilligheid van het carnaval...

Dit is hoe het niet-bestaande paradijs ontstaat...