Весна - КооперативништяК

Падали камни с неба весной,

Трубы гудели от воплей ослов.

И ослепленные их красотой

Карлицы лезли сквозь иглы кустов.

Карлицы лезли, а вечер синел

Ромом гаванским, мерзким на вкус.

«Вот и остался я не у дел," —

Думал качаемый хмелем Прокруст.

Книги истлеют, что проку в них…

Дым папиросный щиплет глаза,

Падают камни, не клеится стих,

Вот и до нас докатилась весна…

Stenen vielen uit de lucht in de lente,

De trompetten zoemden met het gejammer van ezels.

En verblind door hun schoonheid

Dwergen klommen door de naalden van de struiken.

De dwergen klommen en de avond werd blauw

Havana rum, smerig van smaak.

"Dus ik zat zonder werk," -

Dacht Procrustes gepompt met hop.

Boeken zullen vergaan, wat heb je eraan...

Sigarettenrook prikt in je ogen,

Stenen vallen, het vers blijft niet plakken,

Dus de lente is in aantocht...