Transfiguration - Sopor Aeternus & The Ensemble Of Shadows

And then there is the all-devouring dread:

«some day I might not bring him back …, when my feeble mind can’t help but

lose the contours of his face».

Lost forever, lone and sad, gone forever to the dead …- so far beyond the

barriers of the opposite space.

Yet, alas, despite it all …

walking through these deserted halls …

It’s easy … still … to love the dead…-

It’s easier to love the dead.

En dan is er de allesverslindende angst:

«op een dag zal ik hem misschien niet terugbrengen …, wanneer mijn zwakke geest het niet kan helpen, maar

de contouren van zijn gezicht verliezen».

Voor altijd verloren, eenzaam en verdrietig, voor altijd naar de doden gegaan...- zo ver voorbij de

barrières van de tegenovergestelde ruimte.

Maar helaas, ondanks alles...

wandelen door deze verlaten zalen …

Het is gemakkelijk... toch... om van de doden te houden...-

Het is gemakkelijker om van de doden te houden.