Castaway - Tom Robinson

As a child, I was terrified of the mighty ocean

When I heard the distant urging of the brine

Though I cried at night as I tried to fight the emotion

That bitter cup of tears was truly mine

But when I came to taste the spray on the waterfront

I lost my fear and shrugged away my shame

And I stowed away on a trans-atlantic freighter

With the tempest raging in my every vein

A man may spend his life afloat, a man may live ashore

I’ll cast away and take my chance at sea

There were stormy days and roaring nights a-plenty

In the salty fellowship of boys and men

They were tough and true, they were glassy eyed and reckless

With a blazing thirst, I drank and drank again

We crossed the line, explored the depths of danger

Exceeding every fantasy and dream

No landsman with his stifling horizons

Could ever guess the wonders we had seen

A man may spend his life afloat, a man may live ashore

I’ll cast away and take my chance at sea

I’ve braved the waves in an open boat and I know these waters well

I’ll man your lifeboat any time you need

Way, castaway from the restless aching

Way, castaway, gonna leave it all behind

Way, far away where the waves are breaking

Way, far away where the ocean meets the sky

Well a ship must tack and a man must follow his compass

On an unknown shore I foundered in the sand

Met a salty girl with a sailor’s gait and her eyes were a greeny blue

And she knew the ropes like the back of her sunburned hand

We danced a hornpipe on the beach to the sound of the seething swell

We drank and sank exhausted on the strand

Till I slipped my anchor, quit my ship and became a castaway

To savor the embrace of her native land

A man may spend his life afloat, a man may live ashore

A man may marry and still put out to sea

We brave the waves in our open boat and we know these waters well

We’ll man your lifeboat any time you need

Way, castaway from the restless aching

Way, castaway, gonna leave it all behind

Way, far away where the waves are breaking

Way, far away, where the ocean meets the sky

Als kind was ik doodsbang voor de machtige oceaan

Toen ik de verre aandrang van de pekel hoorde

Hoewel ik 's nachts huilde terwijl ik probeerde de emotie te bestrijden

Die bittere beker tranen was echt van mij

Maar toen ik de spray aan de waterkant kwam proeven

Ik verloor mijn angst en schudde mijn schaamte weg

En ik verstopte me op een trans-Atlantisch vrachtschip

Met de storm die door mijn aderen raast

Een man kan zijn leven drijvend doorbrengen, een man kan aan wal leven

Ik zal weggooien en mijn kans wagen op zee

Er waren stormachtige dagen en brullende nachten in overvloed

In de zoute gemeenschap van jongens en mannen

Ze waren stoer en oprecht, ze hadden glazige ogen en waren roekeloos

Met een brandende dorst dronk en dronk ik weer

We gingen over de grens, verkenden de diepten van het gevaar

Elke fantasie en droom overtreffen

Geen landman met zijn verstikkende horizon

Kon ooit de wonderen raden die we hadden gezien

Een man kan zijn leven drijvend doorbrengen, een man kan aan wal leven

Ik zal weggooien en mijn kans wagen op zee

Ik heb de golven getrotseerd in een open boot en ik ken deze wateren goed

Ik beman je reddingsboot wanneer je maar wilt

Manier, verstoten van de rusteloze pijn

Goed, schipbreukeling, ik laat het allemaal achter

Ver weg, ver weg waar de golven breken

Weg, ver weg waar de oceaan de lucht ontmoet

Een schip moet overstag gaan en een man moet zijn kompas volgen

Op een onbekende kust strandde ik in het zand

Ik ontmoette een zout meisje met de gang van een zeeman en haar ogen waren groenachtig blauw

En ze kende de touwen als de rug van haar zonverbrande hand

We dansten een horlepijp op het strand op het geluid van de ziedende deining

We dronken en zonken uitgeput op het strand

Tot ik mijn anker uitglipte, mijn schip verliet en een schipbreukeling werd

Om te genieten van de omhelzing van haar geboorteland

Een man kan zijn leven drijvend doorbrengen, een man kan aan wal leven

Een man kan trouwen en toch de zee op gaan

We trotseren de golven in onze open boot en we kennen deze wateren goed

We bemannen uw reddingsboot wanneer u maar wilt

Manier, verstoten van de rusteloze pijn

Goed, schipbreukeling, ik laat het allemaal achter

Ver weg, ver weg waar de golven breken

Ver weg, ver weg, waar de oceaan de lucht ontmoet