Nos morts - Miossec

On joue avec nos morts

On les suspend, on les décore

On les voit rire la nuit quand on s’endort

On les voit beaucoup plus beaux

On les voit beaucoup plus blancs

On les voit, on les entend, comme-ci ils étaient toujours là dehors

Quand on sera crevé bébé

Quand on sera tout dégonflé

On ne sera plus là pour se défendre

De tous nos muscles de tous nos membres

On joue avec nos morts

On les parfume, on édulcore

On coupe c’qui est gênant, on fait plein de raccords

On retourne même des plans

On enlève même des corps

On leur re-rentre dedans, la mémoire est carnivore

Quand on sera crevé bébé

Quand on sera tout dégonflé

On ne sera plus là pour se défendre

De tous nos muscles de tous nos membres

Quand on sera trop embrassé bébé

Quand on sera trop touché

Nos lèvres pourront bien aller se fendre

On aura toujours nos mains pour bien nous entendre

On est quand même plus beau vivant que mort

Même si on l’air moins reposé

C’est qu’ici on fait trop d’efforts

We spelen met onze doden

We hangen ze op, we versieren ze

We zien ze 's nachts lachen als we in slaap vallen

We zien ze veel mooier

Je ziet ze veel witter

Zie ze, hoor ze, alsof ze er altijd al waren

Als we klaar zijn schat

Wanneer we allemaal uit zijn

We zullen hier niet zijn om onszelf te verdedigen

Van al onze spieren, van al onze ledematen

We spelen met onze doden

We maken ze op smaak, we verwateren het

We snijden wat onhandig is, we maken veel verbindingen

We draaien zelfs plannen om

We verwijderen zelfs lijken

We gaan ze opnieuw binnen, het geheugen is vleesetend

Als we klaar zijn schat

Wanneer we allemaal uit zijn

We zullen hier niet zijn om onszelf te verdedigen

Van al onze spieren, van al onze ledematen

Als we te gekust zijn, schatje

Wanneer we te ontroerd zijn

Onze lippen kunnen wel eens splijten

We zullen altijd onze handen hebben om met elkaar overweg te kunnen

We zijn levend nog mooier dan dood

Ook al lijken we minder uitgerust

Het is dat we hier te hard ons best doen