Maman - Miossec

Je n’ai pas su devenir l’homme qui devait tant te plaire

Qui aurait dû assouvir toutes tes prières

J’ai même appris à te mentir à te voir sous une autre lumière

Tu voyais mon avenir un peu plus terre à terre

Mais je suis tombé dans les orties j’ai dévalé dans les fougères

En voulant te faire plaisir en sortant de l’ordinaire

J’ai côtoyé le pire j’ai fait le nécessaire

Pour un jour te faire sourire ou tout du moins je l’espère

Oh ma oh ma

Oh ma maman

J’ai si peu de regrets et tellement de souvenirs

Que s’il fallait tout refaire je prendrais un grand plaisir

A tout reprendre à l’envers

Je n’ai pas envie d’en finir il faudra un jour t’y faire

Je n’ai jamais osé te le dire

Je n’ai jamais cherché qu'à te plaire

Oh ma oh ma

Oh ma maman

Tant que je respire j’espère encore

Maman

Je ne sais rien de l’avenir je ne contrôle plus mes arrières

J’ai succombé à des plaisirs qui devraient un jour te déplaire

Oh ma oh ma

Oh ma maman

Ik wist niet hoe ik de man moest worden die je zo graag mocht

Wie had al je gebeden moeten beantwoorden

Ik heb zelfs geleerd tegen je te liegen om je in een ander licht te zien

Je zag mijn toekomst een beetje meer nuchter

Maar ik viel in de brandnetels, ik tuimelde in de varens

Ik wil je iets buitengewoons behagen

Ik heb het ergste meegemaakt dat ik het nodige heb gedaan

Om je op een dag aan het lachen te maken, of dat hoop ik tenminste

Oh mijn oh mijn

Oh mijn moeder

Ik heb zo weinig spijt en zo veel herinneringen

Dat als ik het helemaal opnieuw zou moeten doen, ik er veel plezier in zou hebben

Om alles ondersteboven te beginnen

Ik wil er geen einde aan maken, je zult er op een dag aan moeten wennen

Ik heb het je nooit durven vertellen

Ik heb alleen maar geprobeerd je te plezieren

Oh mijn oh mijn

Oh mijn moeder

Zolang ik adem, hoop ik nog steeds

Mama

Ik weet niet over de toekomst Ik heb niet langer mijn rug

Ik bezweek voor genoegens die je op een dag zouden mishagen

Oh mijn oh mijn

Oh mijn moeder