Le voisin - Miossec

Si un de ces quatre je m'évapore

Crois-tu que tu penseras à moi enfin

Pour mes amis ma femme c’est clair je serai mort

Et pour toi que serais-je bien

Un voisin de palier qui s'évapore

Comme ça du jour au lendemain

Peut peut-être faire naître des remords

Si c’est pas trop demander j’aimerais bien

Faire couler quelques larmes sur ton corps

Que l’on essuie d’une revers de main

En se disant qu’il y a comme un trou dans le décor

Un truc qui fait que tout tient plus très bien

On regarde l’horizon on y croit quelques jours encore

Puis on descend les poubelles comme chaque matin

C’est vrai et maintenant je le déplore

Tu me bouleverses et je n’y peux rien

J’aimerais tant que ça te perfore

Toi que je n’ai fait qu’effleurer en vain

Que ça puisse enfin toucher ton corps

Moi qui n’y ai jamais posé les mains

Si un de ces quatre je m'évapore

Je me dilue un de ces quatre matins

Comme un coup de pagaie dans l’eau qui dort

Ca fait splaoutch quelques vagues et puis plus rien

Car mon marécage pue un peu la mort

Sans le moindre effort on s’y enfonce jusqu’aux reins

C’est vrai et depuis longtemps je le déplore

Les sables mouvants je connais très bien

J’aimerais tant que ça te perfore

Toi que je n’ai fait qu’effleurer en vain

Que ça puisse enfin toucher ton corps

Moi qui n’y ai jamais posé les mains

Si un de ces quatre je m'évapore

Dans un mois un jour ou même demain

Y’a que le nom sur la sonnette qui changera encore

Et la boîte aux lettres sera peut-être repeinte

Il n’y avait que ce palier entre nos corps

Quand on se croisait parfois le matin

Mais c’est ma femme que tu adores

C’est vrai qu’on était de bons voisins

J’aimerais tant que ça te perfore

Toi que je n’ai fait qu’effleurer en vain

Que ça puisse enfin toucher ton corps

Moi qui n’y ai jamais posé les mains

Als een van deze vier ik verdamp

Denk je dat je eindelijk aan me zult denken

Voor mijn vrienden, mijn vrouw, is het duidelijk dat ik dood zal zijn

En voor jou wat zou ik goed zijn?

Een verdampende landgenoot

Vind dit 's nachts leuk

Kan misschien wroeging opwekken

Als het niet te veel gevraagd is, graag

Laat een paar tranen over je lichaam stromen

Dat we wegvegen met de rug van de hand

Denken dat er een gat in de foto zit

Een ding dat ervoor zorgt dat alles beter blijft zitten

We kijken naar de horizon, we geloven het nog een paar dagen

Dan zetten we zoals elke ochtend de prullenbakken buiten

Het is waar en nu heb ik er spijt van

Je maakt me van streek en ik kan er niets aan doen

Ik wou dat het je zou doorboren

Jij die ik alleen tevergeefs heb aangeraakt

Moge het eindelijk je lichaam raken

Ik die het nooit in handen kreeg

Als een van deze vier ik verdamp

Ik verdun mezelf op een van deze vier ochtenden

Als een peddel in stilstaand water

Het spettert een paar golven en dan niets

Omdat mijn moeras een beetje naar de dood stinkt

Zonder de minste inspanning zinken we er tot aan de lendenen in

Het is waar en ik betreur het al heel lang

Drijfzand ken ik heel goed

Ik wou dat het je zou doorboren

Jij die ik alleen tevergeefs heb aangeraakt

Moge het eindelijk je lichaam raken

Ik die het nooit in handen kreeg

Als een van deze vier ik verdamp

Over een maand, een dag of zelfs morgen

Alleen de naam op de deurbel verandert weer

En de brievenbus mag opnieuw geverfd worden

Er was alleen deze landing tussen onze lichamen

Als we elkaar 's ochtends soms tegen het lijf liepen

Maar het is mijn vrouw waar je dol op bent

Het is waar dat we goede buren waren

Ik wou dat het je zou doorboren

Jij die ik alleen tevergeefs heb aangeraakt

Moge het eindelijk je lichaam raken

Ik die het nooit in handen kreeg