La maison - Miossec

Le monde entier nous donnait perdant dans la dernière

Mais finalement le ciment a bien pris

On tient toujours debout le matin dans la lumière

Comment ça s’est fait en tout cas sans permis

On s’est bâti brique par brique pierre par pierre

Un truc que tout le monde voyait à l’aurore démoli

Un truc qui ne tiendrait pas le prochain hiver

Une histoire qui finirait en débris

Le monde entier ne nous donnait pas de carrière

Mais on s’est quand même quand même bâti

En plâtrant mastiquant nos caractères

En passant repassant de l’enduit

Et en carrelant rabotant nos petites misères

En vérifiant si le ciment a bien pris

Si les fenêtres donnent toujours bien-sûr sur la mer

Et qu’entretemps personne n’ait construit

Mais qu’a-t-on pu bien faire

Pour survivre à nos envies

Pour ne pas claquer pendant l’hiver

Et que le printemps nous voit ainsi

Mais qu’a-t-on pu bien faire

Pour survivre à nos envies

Pour ne pas claquer pendant l’hiver

Et que le printemps nous voit ainsi

Le monde entier nous voyait mordre la terre

Ou tout du moins c’est ce qui était prédit

Il faut isoler tapisser tout ce qui nous rend fier

Pour toutes ces choses dans le jardin faire un abri

Ca ne sentait pas vraiment le presbytère

Ni même la grande place de la mairie

Plutôt un truc qui ressemble à une carrière

Quand ça explose sur le coup de midi

Mais qu’a-t-on pu bien faire

Pour survivre à nos envies

Pour ne pas claquer pendant l’hiver

Et que le printemps nous voit ainsi

Mais qu’a-t-on pu bien faire

Pour survivre à nos envies

Pour ne pas claquer pendant l’hiver

Et que le printemps nous voit ainsi

De hele wereld gaf ons de verliezer in de laatste

Maar uiteindelijk zette het cement goed

We staan ​​'s morgens altijd in het licht

Hoe is het toch gebeurd zonder vergunning?

Steen voor steen bouwden we onszelf steen voor steen

Een ding dat iedereen bij zonsopgang zag gesloopt

Iets dat de volgende winter niet zal duren

Een verhaal dat in puin zou eindigen

De hele wereld heeft ons geen carrière gegeven

Maar we hebben nog steeds onszelf gebouwd

Door onze karakters te kauwen, kauwen?

Langs pleister strijken

En tegels schaven onze kleine ellende

Controleren of het cement is uitgehard

Als de ramen natuurlijk nog steeds uitkijken op de zee

En ondertussen heeft niemand gebouwd

Maar wat hadden we kunnen doen?

Om onze verlangens te overleven

Zodat je niet slaat in de winter

En laat de lente ons zo zien

Maar wat hadden we kunnen doen?

Om onze verlangens te overleven

Zodat je niet slaat in de winter

En laat de lente ons zo zien

De hele wereld zag ons op de grond bijten

Of dat is tenminste wat voorspeld was

We moeten alles isoleren waar we trots op zijn

Maak voor al die dingen in de tuin een schuilplaats

Het rook niet echt naar de pastorie

Zelfs niet het centrale plein van het stadhuis

Meer een carrière-achtig ding

Als het om klokslag twaalf uur ontploft

Maar wat hadden we kunnen doen?

Om onze verlangens te overleven

Zodat je niet slaat in de winter

En laat de lente ons zo zien

Maar wat hadden we kunnen doen?

Om onze verlangens te overleven

Zodat je niet slaat in de winter

En laat de lente ons zo zien