A table - Miossec

Elle me dit qu’elle a été trop bonne d’attendre

Qu’elle aurait pu avoir des amants à la pelle

Mais qu’au lieu de ça elle n’a fait que de se méprendre

Jusqu'à ne plus se retrouver telle quelle

M’avait connu mais ça remontait aux calendes

Et que depuis elle en avait soupé du fiel

Que les bons moments que l’on aurait pu prendre

On les a vu passer depuis longtemps dans le ciel

Elle me dit que si ma tête essayait un jour de comprendre

Ce qui peut bien se passer en elle

Elle gonflerait sûrement jusqu'à se fendre

Car je ne suis pas des plus spirituels

Et que mes amis sont bons à aller se faire pendre

Qu’on est tous bons qu'à foutre le bordel

Et qu'à mon âge je devrais quand même apprendre

Que je n’ai pas grand chose pour moi et rien pour elle

Elle trouve ça drôle alors elle rit

Je ris aussi mais moi c’est les nerfs

Elle me dit que je ne suis pas fait pour surprendre

Qu’on voit de loin toutes mes ficelles

Et quand j’essaye parfois d'être tendre

Elle voit le briquet mais pas l'étincelle

Elle me dit que quand elle pense elle se demande

Comment elle n’a pas coulé avant une bielle

Dire qu'à une époque elle me pensait capable de lui apprendre

Des trucs comme qu’est-ce qui se passe au ciel

Elle trouve ça drôle alors elle rit

Je ris aussi mais moi c’est les nerfs

Ze vertelt me ​​dat ze te goed is geweest om te wachten

Dat ze minnaars in overvloed had kunnen hebben

Maar in plaats daarvan begreep ze het gewoon verkeerd

Tot je jezelf niet meer terugvindt

Had me gekend maar het ging terug naar de Calends

En sindsdien had ze er genoeg van

Dan de goede tijden die we hadden kunnen hebben

We hebben ze lange tijd in de lucht zien passeren

Ze vertelt me ​​of mijn hoofd het ooit probeert te begrijpen

Wat kan er in haar om gaan

Ze zou zeker opzwellen tot ze uit elkaar ging

Omdat ik niet de slimste ben

En mijn vrienden zijn klaar om te gaan hangen

Dat we allemaal goed zijn in het verpesten

En dat ik op mijn leeftijd nog moet leren

Dat ik niet veel voor mij heb en niets voor haar

Ze vindt het grappig dus ze lacht

Ik lach ook, maar het zijn mijn zenuwen

Ze vertelt me ​​dat ik niet gemaakt ben om te verrassen

Dat je al mijn trucs van ver kunt zien

En als ik soms teder probeer te zijn

Ze ziet de aansteker maar niet de vonk

Ze vertelt het me als ze denkt dat ze zich afvraagt

Hoe het niet zonk voor een drijfstang

Om te zeggen dat er een tijd was dat ze dacht dat ik het haar kon leren

Dingen zoals wat er in de hemel gebeurt

Ze vindt het grappig dus ze lacht

Ik lach ook, maar het zijn mijn zenuwen