L'Estaca - Lluís Llach

L’avi Siset em parlava de bon matí al portal

mentre el sol esperàvem i els carros vèiem passar.

Siset, que no veus l’estaca on estem tots lligats?

Si no podem desfer-nos-en mai no podrem caminar!

Si estirem tots, ella caurà i molt de temps no pot durar.

Segur que tomba, tomba, tomba, ben corcada deu ser ja.

Si jo l’estiro fort per aquí i tu l’estires fort per allà,

segur que tomba, tomba, tomba, i ens podrem alliberar.

Però, Siset, fa molt temps ja, les mans se’m van escorxant,

i quan la força se me’n va ella és més ampla i més gran.

Ben cert sé que està podrida però és que, Siset, pesa tant,

que a cops la força m’oblida.

Torna’m a dir el teu cant:

Si estirem tots, ella caurà i molt de temps no pot durar.

Segur que tomba, tomba, tomba, ben corcada deu ser ja.

Si jo l’estiro fort per aquí i tu l’estires fort per allà,

segur que tomba, tomba, tomba, i ens podrem alliberar.

L’avi Siset ja no diu res, mal vent que se l’emporta,

ell qui sap cap a quin indret i jo a sota el portal.

I mentre passen els nous vailets estiro el coll per cantar

el darrer cant d’en Siset, el darrer que em va ensenyar.

Si estirem tots, ella caurà i molt de temps no pot durar.

Segur que tomba, tomba, tomba, ben corcada deu ser ja.

Si jo l’estiro fort per aquí i tu l’estires fort per allà,

segur que tomba, tomba, tomba, i ens podrem alliberar.

Opa Siset sprak 's morgens vroeg met me bij het portaal

terwijl we op de zon wachtten en de wagens voorbij zagen gaan.

Ten zesde, zie je de staak niet waar we allemaal vastgebonden zijn?

Als we er niet vanaf kunnen komen, zullen we nooit kunnen lopen!

Als we ons allemaal uitstrekken, zal ze vallen en dat zal niet lang duren.

Zeker, graf, graf, graf, nou ja corcada moet al zijn.

Als ik hier hard aan trek en jij daar hard,

het valt, valt, valt, en we kunnen onszelf bevrijden.

Maar, Siset, het is lang geleden dat ik mijn handen heb laten schillen,

en als de kracht weg is, is hij breder en groter.

Ik weet dat ze rot is, maar Siset weegt zo veel.

dat de kracht me soms vergeet.

Vertel me je liedje nog eens:

Als we ons allemaal uitstrekken, zal ze vallen en dat zal niet lang duren.

Zeker, graf, graf, graf, nou ja corcada moet al zijn.

Als ik hier hard aan trek en jij daar hard,

het valt, valt, valt, en we kunnen onszelf bevrijden.

Opa Siset zegt niets meer, slechte wind waait weg,

hij die weet naar welke plaats en ik onder het portaal.

En terwijl de nieuwe valetten voorbijgaan, strek ik mijn nek om te zingen

Sisets laatste lied, het laatste dat hij me leerde.

Als we ons allemaal uitstrekken, zal ze vallen en dat zal niet lang duren.

Zeker, graf, graf, graf, nou ja corcada moet al zijn.

Als ik hier hard aan trek en jij daar hard,

het valt, valt, valt, en we kunnen onszelf bevrijden.