Cop De Destral - Lluís Llach

El llit de fusta s’ha quedat sol,

l’home s’aixeca i espera

la llet bullida que es beu d’un glop,

i amb afany esmola l’eina.

Cop, cop, cop de destral

des del matí fins al final.

Fort, fort, cop de destral,

la fusta vella tallar-la cal.

Amb el sarró i amb el gos ja vell

travessa el bosc cada tarda,

i en el seu front d’arrugada pell

la neu s’hi posa gelada.

Cop, cop, cop de destral…

Van caient arbres i, quan és fosc,

pensa en la seva mainada,

no vol que passin la vida al bosc

com l’ha passada el seu pare.

Cop, cop, cop de destral…

Pensa en la dona i el temps passat,

i la destral ja li cansa.

Al cap dels anys, també s’ha tallat

tot el seu bosc d’esperances.

Cop, cop, cop de destral…

Het houten bed wordt alleen gelaten,

de man staat op en wacht

gekookte melk gedronken in één teug,

en slijpt het gereedschap gretig.

Klap, klap, bijl klap!

van de ochtend tot het einde.

Sterk, sterk, bijlslag,

het oude hout moet worden gekapt.

Met de mand en de oude hond

hij doorkruist elke middag het bos,

en op zijn voorhoofd een gerimpelde huid

de sneeuw bevriest.

Klap, klap, bijl klap...

Bomen vallen, en als het donker is,

denk aan je jeugd,

hij wil niet dat ze hun hele leven in het bos doorbrengen

zoals zijn vader deed.

Klap, klap, bijl klap...

Denk aan de vrouw en de verleden tijd,

en de bijl is al moe.

In de loop der jaren is het ook gesneden

zijn hele bos van hoop.

Klap, klap, bijl klap...