Umano - Ermal Meta

Cos'è che ha

quest’anima

che prende tutto senza chiedere

ma non mi chiede mai di me.

Dov'è, che fa

quest’anima

se poi si perde mi tocca scendere

da quello che non so di me.

Umano troppo umano, forse ho un po' bevuto

se vomito parole poi pulisco tutto

mi pento del peccato di ogni mio respiro

ma almeno se respiro posso dirmi vivo.

Cerco il mio futuro, gli occhi di qualcuno

uno, centomila non c'è più nessuno

chi ti rompe i denti per sentirsi duro

chi ti ruba il pane per sentirsi furbo.

Che suono fa

quest’anima

che ride come un ubriaco se le dico

«tu non fai per me».

Umano troppo umano, forse ho un po' bevuto

se vomito parole poi pulisco tutto

mi pento del peccato di ogni mio respiro

ma almeno se respiro posso dirmi vivo.

Cerco il mio futuro, gli occhi di qualcuno

uno, centomila non c'è più nessuno

chi ti rompe i denti per sentirsi duro

chi ti ruba il pane per sentirsi furbo.

Io non guardo le stelle

preferisco i lampioni

lo so che il dottore guarisce da più o meno ogni male

però appeso ad un filo sottile ci sono tutte le stelle

che ho.

Umano troppo umano, forse ho un po' bevuto

Se vomito parole poi pulisco tutto

mi pento del peccato di ogni mio respiro

ma almeno se respiro posso dirmi vivo.

Stanco di chi cambia faccia come il vento

Stanco di chi vince senza aver talento

Di chi rompe i denti per sentirsi duro

Di chi ruba il pane per sentirsi furbo.

Umano troppo umano, forse ho un po' bevuto

se vomito parole poi pulisco tutto

se vomito parole poi pulisco tutto

se vomito parole poi pulisco tutto.

Wat is het dat heeft?

deze ziel

die alles neemt zonder te vragen

maar hij vraagt ​​nooit naar mij.

Waar is het, wat doet het?

deze ziel

als hij verdwaalt, moet ik uitstappen

van wat ik niet van mezelf weet.

Mens te menselijk, misschien heb ik een beetje gedronken

als ik woorden overgeef dan maak ik alles schoon

Ik heb spijt van de zonde van elke ademhaling

maar als ik adem kan ik tenminste zeggen dat ik leef.

Ik ben op zoek naar mijn toekomst, iemands ogen

één, honderdduizend er is niemand meer

die je tanden breekt om zich hard te voelen

die je brood steelt om zich slim te voelen.

Welk geluid maakt het?

deze ziel

die lacht als een dronkaard als ik het haar vertel

'Je doet het niet voor mij.'

Mens te menselijk, misschien heb ik een beetje gedronken

als ik woorden overgeef dan maak ik alles schoon

Ik heb spijt van de zonde van elke ademhaling

maar als ik adem kan ik tenminste zeggen dat ik leef.

Ik ben op zoek naar mijn toekomst, iemands ogen

één, honderdduizend er is niemand meer

die je tanden breekt om zich hard te voelen

die je brood steelt om zich slim te voelen.

Ik kijk niet naar de sterren

Ik geef de voorkeur aan de straatlantaarns

Ik weet dat de dokter min of meer alle kwalen geneest

alle sterren hangen echter aan een dunne draad

Ik heb.

Mens te menselijk, misschien heb ik een beetje gedronken

Als ik woorden overgeef dan maak ik alles schoon

Ik heb spijt van de zonde van elke ademhaling

maar als ik adem kan ik tenminste zeggen dat ik leef.

Moe van wie van gezicht verandert als de wind

Moe van degenen die winnen zonder talent te hebben

Van degenen die hun tanden breken om zich hard te voelen

Van degenen die brood stelen om zich slim te voelen.

Mens te menselijk, misschien heb ik een beetje gedronken

als ik woorden overgeef dan maak ik alles schoon

als ik woorden overgeef dan maak ik alles schoon

als ik woorden overgeef dan maak ik alles schoon.