Nafthalini - Antonis Remos

Πάλι, μες την τραπεζαρία, άκουσα φασαρία,

κοίταξα μα κανείς, ούτε σημάδι.

πάλι, θυμήθηκα εκείνα τα βράδια στην κουζίνα,

στην τρέλα της στιγμής ένα σου χάδι.

Στα μικρά μικρά σε θέλω,

στα μικρά μικρά σε ψάχνω,

λεπτομέρειες μικρές,

που με κρατάνε στη ζωή.

Στα μεγάλα όμως με διώχνεις,

στα συρτάρια με στριμώχνεις,

στην αγάπη ναφθαλίνη βάζεις

κι αλλάζεις εποχή.

Πάλι, σου ζήτησα να πάρω άλλο ένα τσιγάρο,

γύρισα μ' αδειανή ήταν η θέση.

Πάλι, έβαλα μια ταινία, δεν έχει σημασία

τι κ αν δεν είσαι εκεί, ρωτάω αν σ' αρέσει.

Nogmaals, in de eetkamer, hoorde ik een commotie,

Ik keek maar niemand, geen teken.

nogmaals, ik herinnerde me die nachten in de keuken,

in de waanzin van het moment een streling van jou.

Ik wil je in de kleintjes,

in de kleintjes zoek ik jou,

details klein,

die mij in leven houden.

Maar in de grote drijf je me weg,

je knijpt me in de laden,

verliefd leg je mottenballen

en je verandert de seizoenen.

Nogmaals, ik vroeg je om nog een sigaret te halen,

Ik keerde terug met lege handen was de plek.

Nogmaals, ik heb een film opgenomen, het maakt niet uit

wat als je er niet bent, ik vraag of je het leuk vindt.