Sin Noticias de Dios - Abram

Abriste los ojos y no terminó la pesadilla

Otra mañana el agua desgasta tu piel, se vuelve arcilla

Al otro lado de la ventana, un cielo turbio

En donde negros nubarrones se funden como mercurio

Soy, escoria obrera pensando bajo la lluvia

Las manos en los bolsillos ocultan puños con furia

Anda hacia la fábrica como un cyborg sin alma

Un puto no muerto es alimento para larvas

Ojos de cristal casi encajados en el rostro

Con la oscuridad de un negro amanecer de un sentir tosco

¿Nacimiento anacrónico tal vez?

Tal vez, no sé

Camino angosto y tortuoso, el pan nuestro de los sin fe

Sé que solo somos tiempo que se agota

Conformarse en vida es una muerte, una derrota

Mi boca una broca, hace agujeros al sistema

Como pequeñas descargas eléctricas en las yemas

¡No se toca!

La libertad humana es un amor

Yo un percutor de percusiones, sacrílego del dolor

Un homenaje a cada soñador que esconde un niño dentro

Sin noticias de Dios, busca señales en el viento

Sin noticias de Dios en sus tierras abandonadas

Un rincón de la creación, polvorientas apiladas

Nuestras almas como aquel viejo juguete que olvidó

Sin noticias de Dios, sin noticias de Dios

Sin noticias de Dios en sus tierras abandonadas

Un rincón de la creación, polvorientas apiladas

Nuestras almas como aquel viejo juguete que olvidó

Sin noticias de Dios, sin noticias de Dios

¿Vas a ahogar el tedio en alcohol?

No hay más remedio cuando el barco se fue a pique

Y ¿qué si está hecho de periódicos?

Frente a gramo y medio

Hasta que solo queda plástico y visiones de suicidio

¿Eres un drogadicto apólogo?

Eso es porque no has visita’o conductas adictivas

La reunión del jueves, metadona y compañía

Hombres y mujeres cabizbajos, destrozados

Padres se hacen fuertes, tienen hormigón y vigas en el corazón

Con grietas por dónde se filtran

Los recuerdos de su niño, con sangre se encharcan

Ya saben que un hombre no se mide por las pintas

Y también que su hijo es bueno aún con esa condena amarga

¡Que le aparta!

de las pocas buenas cosas de la vida

Del placer de ver amanecer pensando en nada

Una vida destrozada más y ¿A quién le importa?

Si el ambiente está caliente y tan espeso como lava

Nadie hará nada por nadie, y ya nadie espera

Nada del prójimo, que le manguen la cartera

Tal vez porque aquí afuera es como volver a la selva

Y dentro hay un cadáver troceado en la nevera

Sin noticias de Dios en sus tierras abandonadas

Un rincón de la creación, polvorientas apiladas

Nuestras almas como aquel viejo juguete que olvidó

Sin noticias de Dios, sin noticias de Dios

Sin noticias de Dios en sus tierras abandonadas

Un rincón de la creación, polvorientas apiladas

Nuestras almas como aquel viejo juguete que olvidó

Sin noticias de Dios, sin noticias de Dios

Sin noticias de Dios, sin noticias de Dios

Sin noticias de Dios, sin noticias de Dios

Sin noticias de Dios, sin noticias de Dios

Sin noticias de Dios…

Je deed je ogen open en de nachtmerrie hield niet op

Een andere ochtend slijt het water je huid, het verandert in klei

Aan de andere kant van het raam een ​​bewolkte lucht

Waar zwarte wolken smelten als kwik

Ik ben een arbeiderstuig dat denkt in de regen

Handen in zakken verbergen woedend vuisten

Loop naar de fabriek als een zielloze cyborg

Een verdomde ondode is voedsel voor larven

Glazen ogen bijna ingebed in het gezicht

Met de duisternis van een zwarte dageraad van een ruw gevoel

Anachronistische geboorte misschien?

Misschien weet ik het niet

Smalle en kronkelige weg, ons brood van de ongelovigen

Ik weet dat de tijd bijna op is

Conform zijn in het leven is een dood, een nederlaag

Mijn mond een beetje, het maakt gaten in het systeem

Als kleine elektrische schokken in de vingertoppen

Niet aanraken!

Menselijke vrijheid is een liefde

Ik ben een hamer van percussie, heiligschennend van pijn

Een eerbetoon aan elke dromer die een kind in zich verbergt

Geen woord van God, zoek naar tekenen in de wind

Geen woord van God in hun verlaten land

Een hoekje van de schepping, stoffig opgestapeld

Onze zielen houden van dat oude speelgoed dat je bent vergeten

Geen nieuws van God, geen nieuws van God

Geen woord van God in hun verlaten land

Een hoekje van de schepping, stoffig opgestapeld

Onze zielen houden van dat oude speelgoed dat je bent vergeten

Geen nieuws van God, geen nieuws van God

Ga je de verveling verdrinken in alcohol?

Geen keus toen het schip verging

En wat als het van kranten is gemaakt?

versus anderhalve gram

Totdat alleen plastic en visioenen van zelfmoord overblijven

Ben je een apologetenjunkie?

Dat komt omdat je geen bezoek hebt gebracht of verslavend gedrag vertoont

De vergadering van donderdag, methadon en gezelschap

Mannen en vrouwen terneergeslagen, verbrijzeld

Ouders worden sterk, hebben beton en stralen in hun hart

Met scheuren waar ze lekken

De herinneringen aan zijn kind, met een plas bloed

Je weet al dat een man niet wordt gemeten in pinten

En ook dat zijn zoon goed is, zelfs met die bittere veroordeling

Wat scheidt jou!

van de weinige goede dingen in het leven

Van het plezier om de dageraad aan niets te zien denken

Nog een verbrijzeld leven en wat maakt het uit?

Als de atmosfeer heet is en zo dik als lava

Niemand zal iets voor iemand doen, en niemand wacht meer

Niets van je buurman, laat ze je portemonnee houden

Misschien omdat het hier is alsof je teruggaat naar de jungle

En binnenin ligt een lijk in stukken in de koelkast

Geen woord van God in hun verlaten land

Een hoekje van de schepping, stoffig opgestapeld

Onze zielen houden van dat oude speelgoed dat je bent vergeten

Geen nieuws van God, geen nieuws van God

Geen woord van God in hun verlaten land

Een hoekje van de schepping, stoffig opgestapeld

Onze zielen houden van dat oude speelgoed dat je bent vergeten

Geen nieuws van God, geen nieuws van God

Geen nieuws van God, geen nieuws van God

Geen nieuws van God, geen nieuws van God

Geen nieuws van God, geen nieuws van God

Geen nieuws van God...