Дождись - Михаил Шелег

Бродя по улицам, в витринах отражаясь,

И растворяясь в суетной толпе,

Я в прошлое душою возвращаюсь

Всей памятью любимая к тебе.

В промозглый вечер, ветреный, осенний,

В безлюдный сквер и в шумную Москву,

И череда событий и мгновений

Встает передо мной, как наяву.

Дождись-кричу тебе издалека,

Дождись!

Ведь я ушел не на века,

Дождись!

Пройдут снега, пройдут дожди,

Ты жди, ты жди.

Я помню праздник, песни, звон бокала

И зыбкий сумрак на исходе дня.

Я помню все, что ты тогда сказала,

И как ты посмотрела на меня.

Я помню шум листвы и звуки вальса

И многоликий призрачный вокзал,

И аромат твоих озябших пальцев,

Когда в ладонь тебя я целовал.

Дождись-кричу тебе издалека,

Дождись!

Ведь я ушел не на века,

Дождись!

Пройдут снега, пройдут дожди,

Ты жди, ты жди.

Дождись-кричу тебе издалека,

Дождись!

Ведь я ушел не на века,

Дождись!

Пройдут снега, пройдут дожди,

Ты жди, ты жди!

Дождись!

Как бы я ни был далеко,

Дождись!

Я знаю это нелегко,

Дождись!

Молю тебя — не отрекись,

Дождись!

Дождись!

Дождись!

Dwalend door de straten, weerspiegeld in de ramen,

En oplossen in de ijdele menigte,

Ik keer terug naar het verleden met mijn ziel

Met heel mijn geheugen, geliefd bij jou.

Op een vochtige avond, winderig, herfst,

Naar een verlaten plein en lawaaierig Moskou,

En een reeks gebeurtenissen en momenten

Staat voor me, alsof het in werkelijkheid is.

Wacht, ik roep je van verre,

Wacht!

Ik ben tenslotte al eeuwen niet weggegaan,

Wacht!

Sneeuw zal vallen, regen zal vallen

Je wacht, je wacht.

Ik herinner me de vakantie, liedjes, het gerinkel van een glas

En onvaste schemering aan het eind van de dag.

Ik herinner me alles wat je toen zei

En hoe je naar me keek.

Ik herinner me het geluid van bladeren en de geluiden van een wals

En het veelzijdige spookstation,

En de geur van je koude vingers,

Toen ik je hand kuste.

Wacht, ik roep je van verre,

Wacht!

Ik ben tenslotte al eeuwen niet weggegaan,

Wacht!

Sneeuw zal vallen, regen zal vallen

Je wacht, je wacht.

Wacht, ik roep je van verre,

Wacht!

Ik ben tenslotte al eeuwen niet weggegaan,

Wacht!

Sneeuw zal vallen, regen zal vallen

U wacht, u wacht!

Wacht!

Hoe ver ik ook ben,

Wacht!

Ik weet dat het niet gemakkelijk is

Wacht!

Ik smeek je - ontken niet

Wacht!

Wacht!

Wacht!