Der Butt - Maybebop

Lebte einst ein Butt im Meer, Butt im Meer, Butt im Meer

Und der Butt, er lebt nicht mehr

Und er sehnte ja sehr, ja so sehr, ja so sehr

Ach, er sehnte ja so sehr

Zu enden in einem blauen Salon

In Paris, in der Rue Gaston

In einem Nobelrestaurant

Wo man Butt serviert

Je nach Saison

Mit ein bisschen das und dies

Und ein bisschen dies und das

Aber immer nur so’n bisschen

Und dann noch ein bisschen was

Und davor, da schwimmt man rum

In einer Art Aquarium

Bis einer kommt, der Dich geseh’n

Und der sagt: Ich möchte Butt, und zwar den!

Ach, das Leben ist so grau, ist so grau, ist so grausam

Er fand eine schöne Frau

Doch sie wurd ihm weggefischt, weggefischt, weggefischt

Und dann wurd' sie aufgetischt

Ach ja, da in dem blauen Salon

In Paris, in der Rue Gaston

In jenem Nobelrestaurant

Wo man Butt serviert

Je nach Saison

Zu enden in einem blauen Salon

In Paris, in der Rue Gaston

In einem Nobelrestaurant

Wo man Butt serviert

Je nach Saison

Mit ein bisschen das und dies

Und ein bisschen dies und das

Aber immer nur so’n bisschen

Und dann noch ein bisschen was

Und davor, da schwimmt man rum

In einer Art Aquarium

Bis einer kommt, der Dich geseh’n

Und der sagt: Ich möchte Butt, und zwar den!

Zur Saison der Kaper dann, Kaper dann, Kaper dann

Zur Saison, da starb er dann

Lebte einst ein Butt im Meer, Butt im Meer, lebt nicht mehr

Ach, er sehnte ja so sehr

Zu enden in einem blauen Salon

In Paris, in der Rue Gaston

In einem Nobelrestaurant

Wo man Butt serviert

Je nach Saison

Mit ein bisschen das und dies

Und ein bisschen dies und das

Aber immer nur so’n bisschen

Und dann noch ein bisschen was

Und davor, da schwimmt man rum

In einer Art Aquarium

Bis einer kommt, der Dich geseh’n

Und der sagt: Ich möchte Butt, und zwar den!

Er was eens een bot in de zee, bot in de zee, bot in de zee

En de bot, hij leeft niet meer

En hij verlangde zo erg, zo erg, zo erg

O, hij verlangde zo

Eindigend in een blauwe salon

In Parijs, rue Gaston

In een chique restaurant

Waar kont te serveren

Afhankelijk van het seizoen

Met een beetje van dit en dit

En een beetje van dit en dat

Maar altijd maar een klein beetje

En dan een beetje meer

En daarvoor zwem je rond

In een soort aquarium

Tot er iemand komt die je ziet

En hij zegt: ik wil kont, die!

Ach, het leven is zo grijs, is zo grijs, is zo wreed

Hij vond een mooie vrouw

Maar ze werd weggevist, weggevist, weggevist

En toen werd ze bediend

Oh ja, daar in de blauwe salon

In Parijs, rue Gaston

In dat chique restaurant

Waar kont te serveren

Afhankelijk van het seizoen

Eindigend in een blauwe salon

In Parijs, rue Gaston

In een chique restaurant

Waar kont te serveren

Afhankelijk van het seizoen

Met een beetje van dit en dit

En een beetje van dit en dat

Maar altijd maar een klein beetje

En dan een beetje meer

En daarvoor zwem je rond

In een soort aquarium

Tot er iemand komt die je ziet

En hij zegt: ik wil kont, die!

Dan naar het seizoen van de kappertjes, dan kappertjes, dan kappertjes

Voor het seizoen stierf hij

Eens leefde een bot in de zee, een bot in de zee leeft niet meer

O, hij verlangde zo

Eindigend in een blauwe salon

In Parijs, rue Gaston

In een chique restaurant

Waar kont te serveren

Afhankelijk van het seizoen

Met een beetje van dit en dit

En een beetje van dit en dat

Maar altijd maar een klein beetje

En dan een beetje meer

En daarvoor zwem je rond

In een soort aquarium

Tot er iemand komt die je ziet

En hij zegt: ik wil kont, die!