Epilied - Maybebop

Von eigner Schönheit, grausam ist die Kunst

Gleich des Spinnenweibchens Liebesspiel

Das seinen Gatten nach der Liebe Gunst auffrisst —

Die Kunst verlangt so viel

Zauber des Beifalls, es tönt der Applaus

Gleich der Sirenen magischem Gesang

Doch hinterher, wenn die Vorstellung ist aus

Bin ich so allein und frag mich bang:

Ob ich heut vielleicht mal einen Groupie kriege?

Wenn ich daheim auf meinem Diwan liege

Hab alles gegeben, bin so erschöpft

Wünsch mir nur das eine: dass es klöpft

Dass es klopft

Und ein Engel, ein Engel tritt herein

Und sagt: Danke für die Kunst

Ich bin Dein

All meine Lieder haben nur den Sinn:

Werben um Dich, bist Du hier, hier?

Du, darum ich doch hergekommen bin

All mein Gesang, er gilt nur Dir

Manchmal da fürcht ich, fürcht mich so sehr

Denn wärst Du am Ende nur Illusion

Ach, mein Engel, ich sänge nimmermehr

Was soll’s, dass in Ruhmes Elfenbein ich wohn'?

Ob wir heut vielleicht mal ein paar Groupies kriegen?

Wenn wir daheim auf unser’m Diwan liegen

Hab’n so schön gesungen, sind so erschöpft

Wünschen, träumen, sehnen, dass es klöpft

Dass es klopft

Und ein Engel, ein Engel tritt herein

Und sagt: Danke für die Kunst

Danke für die Kunst

Danke für die Kunst

Ich bin Dein

Van haar eigen schoonheid is kunst wreed

Zoals het vrijen van de spinnenvrouw

Dat verslindt de gunst van zijn man na liefde -

Kunst vraagt ​​zoveel

Magie van applaus, het applaus weerklinkt

Zoals het magische lied van de sirenes

Maar daarna, als de voorstelling voorbij is

Ben ik zo alleen en angstig vraag me af:

Kan ik vandaag een groupie krijgen?

Als ik thuis op mijn divan lig

Ik heb alles gegeven, ik ben zo uitgeput

Ik wens maar één ding: dat het klopt

Dat het klopt

En een engel, een engel komt binnen

En zegt: Bedankt voor de kunst

ik ben de jouwe

Al mijn liedjes hebben maar één betekenis:

Je het hof maken, ben je hier, hier?

Jij, daarom ben ik hier gekomen

Al mijn zang, het is alleen voor jou

Soms ben ik bang, ik ben zo bang

Want uiteindelijk zou je alleen maar een illusie zijn

Ah, mijn engel, ik zal nooit meer zingen

Wat is het dat ik leef in glorieus ivoor?

Krijgen we misschien wat groupies vandaag?

Als we thuis op onze divan liggen

Ik zong zo mooi, ben zo uitgeput

Wensen, dromen, verlangen dat het klopt

Dat het klopt

En een engel, een engel komt binnen

En zegt: Bedankt voor de kunst

bedankt voor de kunst

bedankt voor de kunst

ik ben de jouwe