Duerme conmigo - Marea

Todavía estoy mal cosido

Ay, házmelo despacito tu

No te rías, que es verdad

Que no me lo ha hecho nadie

Que duermo solito

Que mi cama está hecha donde no hay ventanas

Donde las miradas tienen ganas

Donde hay lunas de tela y un sol navajero

De noches en vela

Donde llegó el olvido a soltar la melena

Donde nunca pienso si me quieres

Donde todo es mentira y quejíos de pena

Desconchan paredes

Duerme conmigo, si eres piedra da igual

Yo seré pedregoso camino

Duerme conmigo, yo te canto, te arrullo

Te arropo, te abrigo, te mimo

Se que me cuentan los días

Los abrazos sin hallarte

Y me recuesto en el suelo

Y se me eriza el pelo en solo recordarte

Que mi almohada está llena de cuando no estabas

De canciones que nunca cantabas

De todo, de nada, de besos de esos que nunca me dabas

Y de un tiempo a esta parte decido soñarte

Embrear mi camino con lodo

Y cagandome en todo volar, y ya ves

Despierto como me acosté

Duerme conmigo, si eres piedra da igual

Yo seré pedregoso camino

Duerme conmigo, yo te canto, te arrullo

Te arropo, te abrigo, te mimo

Y me mira de reojo cuando cree que no la miro

Como no voy a mirar si arde como el rastrojo en cuanto me descuido

Que su mirada es un tiro de sal al que ose chorar en el bosque frutal

De su libertad, de mi soledad, de nuestro vendaval

Duerme conmigo, si eres piedra da igual

Yo seré pedregoso camino

Duerme conmigo, yo te canto, te arrullo

Te arropo, te abrigo, te mimo

Y si eres aire te irás

Ik ben nog steeds slecht genaaid

Oh, doe het me langzaam aan

Lach niet, het is waar

Dat niemand het mij heeft aangedaan

ik slaap alleen

Dat mijn bed is opgemaakt waar geen ramen zijn

Waar de looks verlangen hebben

Waar stoffen manen zijn en een scheermeszon

van slapeloze nachten

Waar de vergetelheid kwam om de manen los te laten

Waar ik nooit aan denk als je van me houdt

Waar alles een leugen is en klachten van verdriet

spaandermuren

Slaap met mij, als je steen bent, maakt het niet uit

Ik zal een rotsachtige weg zijn

Slaap met mij, ik zing voor je, ik wieg je

Ik kleed je, ik beschut je, ik verwen je

Ik weet dat ze de dagen tellen

De knuffels zonder je te vinden

En ik lig op de grond

En mijn haar staat overeind als ik aan jou denk

Waar mijn kussen vol mee was toen jij dat niet was

Van liedjes die je nooit zong

Van alles, van niets, van die kussen die je me nooit gaf

En al een tijdje besluit ik van je te dromen

mijn pad bezoedelen met modder

En schijten op alles vliegen, en je ziet

Ik word wakker als ik naar bed ging

Slaap met mij, als je steen bent, maakt het niet uit

Ik zal een rotsachtige weg zijn

Slaap met mij, ik zing voor je, ik wieg je

Ik kleed je, ik beschut je, ik verwen je

En ze kijkt me vanuit haar ooghoeken aan als ze denkt dat ik niet naar haar kijk

Hoe ga ik er niet uitzien als het brandt als stoppels als ik niet oppas?

Dat zijn blik een korreltje zout is die hij durft te spetteren in het fruitbos

Van jouw vrijheid, van mijn eenzaamheid, van onze storm

Slaap met mij, als je steen bent, maakt het niet uit

Ik zal een rotsachtige weg zijn

Slaap met mij, ik zing voor je, ik wieg je

Ik kleed je, ik beschut je, ik verwen je

En als je lucht bent, ga je