Mauvais karma - Manset

C’est grand, c’est grand

On voit toujours du sable

Tout blanc tout blanc

Mais le monde est fermé quand même

Dans un écran

On voit bouger les hommes, les femmes, les enfants

Dans un écran

Mais quelqu’un joue là-bas

Tire le manche vers le bas

Les choses vont et viennent

S’allument et s'éteignent

Et sont heureuses et saignent

Interminablement

Sur cet écran, sur cet écran

Pas d’avenir, pas de passé

Pas la moindre raison de vivre

Aucune raison d’exister

Pas d’avenir, pas de passé non plus

Mais d’une rive à l’autre

Faut traverser

Ne jamais regarder par la vitre arrière

Les lézards enlisés sous les bancs de pierre

Les buffles ensablés le long des rivières

Les tempes dégagées, les cheveux en arrière

Les tempes dégagées, les cheveux en arrière

Regarde et voit passer ténèbres

Regarde et voit passer ténèbres, tenèbres et lumières

Mauvais Karma

Et depuis dix mille ans, la trace d’un doigt

Qui pousse la roue

La roue de la loi

Claque la porte et tremble

Pas d’avenir, pas de passé non plus

Mais où sont les routes

Les routes effacées

Que sont devenues toutes

Nos pensées?

Ce monde va sans doute se briser

Que sont devenues toutes nos vies passées

Les marches sur lesquelles on a tous dansé

Nos actes, nos gestes, nos pensées?

Dans la peau de qui de qui se sont enfoncées

Dans la peau de qui de qui se sont enfoncées

Regarde et voit passer ténèbres

Regarde et voit passer ténèbres, ténèbres et lumières

Mauvais Karma

Au fond d’un verre, la trace d’un doigt

Comme un visage qui te resssemble

Claque la porte et tremble

Tremble, tremble…

Het is groot, het is groot

We zien altijd zand

helemaal wit helemaal wit

Maar de wereld is nog gesloten

Op een scherm

We zien de mannen, de vrouwen, de kinderen bewegen

Op een scherm

Maar daar speelt iemand

Trek de stok naar beneden

Dingen komen en gaan

In- en uitschakelen

En zijn gelukkig en bloeden

Eindeloos

Op dit scherm, op dit scherm

Geen toekomst, geen verleden

Niet de minste reden om te leven

Geen reden van bestaan

Geen toekomst, ook geen verleden

Maar van kust tot kust

moet oversteken

Kijk nooit uit het achterraam

De hagedissen bleven steken onder de stenen banken

Langs de rivieren slibden de buffels dicht

Tempels omhoog, haar naar achteren

Tempels omhoog, haar naar achteren

Kijk en zie de duisternis voorbijgaan

Kijk en zie duisternis voorbijgaan, duisternis en licht

slechte karma

En tienduizend jaar lang het spoor van een vinger

Wie duwt het wiel

Het wiel van de wet

Sla de deur dicht en beef

Geen toekomst, ook geen verleden

Maar waar zijn de wegen

De gewiste wegen

Wat is er allemaal geworden

Onze gedachten?

Deze wereld zal zeker uiteenspatten

Wat is er geworden van al onze vorige levens

De stappen waarop we allemaal dansten

Onze daden, onze gebaren, onze gedachten?

In wiens wiens huid ze zijn gezonken

In wiens wiens huid ze zijn gezonken

Kijk en zie de duisternis voorbijgaan

Kijk en zie duisternis voorbijgaan, duisternis en licht

slechte karma

Op de bodem van een glas het spoor van een vinger

Als een gezicht dat op jou lijkt

Sla de deur dicht en beef

Trillen, trillen...