Matrice (1989) - Manset

Les enfants du paradis

Sont les enfants sur terre

Alignés comme radis

Contre leur mère

Les enfants du paradis

Sont les enfants sur terre

Aux paupières arrondies

A l’iris délétère

L’iris délétère

Ils sont venus sur terre

Sans rien demander

Comme une pluie d’hiver

Sur une ville inondée

Est-ce pour nous aider

A supporter la peur du noir

Le tremblement de nos mémoires

Le choc de nos machoires?

Renvoyez-nous d’où on vient

D’où on est né d’où on se souvient

Des perles de tendresse

Sanglots de l’ivresse

Renvoyez-nous d’où on vient

Sans le moindre mal vous le savez bien

Qu’on n’a pas vraiment grandi

Le sang nous frappe les tempes

Matrice tu m’as fait

Dans son lit défait

Matrice tu m’as fait

Mal… le mal est fait

Matrice

Renvoyez-nous d’où on vient

Par le même canal le même chemin

De l'éternelle douleur

De la vallée des pleurs

Renvoyez-nous pour notre bien

On n’en veut pas plus on demande rien

Que nager dans le grand liquide

Comme un tétard aux yeux vides

Matrice tu m’as fait

Dans un moule parfait

Matrice tu m’as fait

Mal… le mal est fait

Matrice

Matrice tout compte fait

Tu sais le monde est tout fait

Plus tu vas vers l’infini

Plus tu sais que c’est fini

Matrice tu m’as fait

Mal… le mal est fait

Plus tu vas vers l’infini

Plus tu sais que c’est fini

Matrice…

Matrice…

Matrice…

Matrice tu m’as…

(ad libitum)

kinderen van het paradijs

Zijn de kinderen op aarde

opgesteld als radijzen

Tegen hun moeder

kinderen van het paradijs

Zijn de kinderen op aarde

Met ronde oogleden

Met een schadelijke iris

De schadelijke iris

Ze kwamen naar de aarde

Zonder iets te vragen

Als een winterregen

Op een overstroomde stad

Is het om ons te helpen

Om de angst voor het donker te dragen

Het trillen van onze herinneringen

De schok van onze kaken?

Stuur ons terug waar we vandaan kwamen

Waar we geboren zijn waar we ons herinneren

Parels van tederheid

Dronken snikken

Stuur ons terug waar we vandaan kwamen

Zonder de minste schade weet je het goed

Dat we niet echt volwassen zijn geworden

Het bloed klopt tegen onze slapen

Matrix je hebt me gemaakt

In zijn onopgemaakte bed

Matrix je hebt me gemaakt

Fout... de schade is aangericht

Matrix

Stuur ons terug waar we vandaan kwamen

Via hetzelfde kanaal op dezelfde manier

Van eeuwige pijn

Uit het tranendal

Ontsla ons voor ons welzijn

We willen niet meer, we vragen niets

Wat te zwemmen in de grote vloeistof

Als een kikkervisje met lege ogen

Matrix je hebt me gemaakt

In perfecte vorm

Matrix je hebt me gemaakt

Fout... de schade is aangericht

Matrix

Matrix tenslotte

Je weet dat de wereld klaar is

Hoe verder je naar het oneindige gaat

Hoe meer je weet dat het voorbij is

Matrix je hebt me gemaakt

Fout... de schade is aangericht

Hoe verder je naar het oneindige gaat

Hoe meer je weet dat het voorbij is

Matrix…

Matrix…

Matrix…

Matrix je hebt mij...

(ad libitum)