Capitaine courageux - Manset

Chevelure des ombres mortes

Dans la nuit qui les emporte

Par-delà le vide immense

Entre ténèbres et silence

Chevelure des ombres danse

Que plus un vivant ne sorte

Chevelure des ombres mortes

Que plus un vivant ne sorte,

Dans les couloirs, les cohortes

Emmèneront vers le vide

Le navire translucide

Capitaine courageux

Dans l’univers nuageux

Ciel sans fin, poussière du monde,

Que la vérité profonde

Poursuit pour l'éternité

Dans le cargo percuté

Sur le flanc, sur le côté

Dans le delta d’Andromède

Chevelures belles ou laides

Retombent sur le navire

Comme poulpe des abysses

Chevelures des algues bleues

Comme guerriers immobiles

Mécanique trop fragile

Des corps humains sur les tables

Ciel de fumée, vent de sable

Ciel sans fin, poussière du monde

Noir d’abysse, boucles blondes

Des enfants dans leur sommeil

Dans une ruche sans abeille

Et le navire continue

Allant dans sa coque nue

Si seulement t’avais connu la terre,

Du temps des océans et des continents verts

De la mousse, des plantes, des saisons, de la pluie

Et je pleure sur lui

Qui va dans l’océan suivant la pente

Masque blanc, vêtement d’amiante

Ciel sans fin, poussière du monde

Ciel sans fin, poussière du monde

Noir d’abysse, boucles blondes

Des enfants dans leur sommeil

Dans une ruche sans abeille

Et le navire continue

Allant dans sa coque nue

Vers des mondes inconnus

Parlant d’autres univers

Sur des pupitres de verre

La tête à côté du corps

Seul un robot parle encore

Si seulement t’avais connu la terre

Ciel sans fin, poussière du monde

Vivre juste une seconde

Vivre encore ce qu’il a vu Vivre ce qu’il a vécu

Capitaine

Si seulement t’avais connu la terre

Du temps des océans

Et des continents verts

De la mousse, des plantes

Capitaine courageux

Dans l’univers orageux

Poursuit pour l'éternité

Dans le cargo percuté

Dans le delta d’Andromède

Chevelures belles ou laides

Retombent sur le navire

Comme poulpe des abysses

Comme poulpe

Capitaine

Que le vide entraîne

Sous les étoiles

Comme pollen

Ta peine,

Dans le grand tumulte des cieux

Comme pollen

Haar van dode schaduwen

In de nacht die hen wegvoert

Voorbij de immense leegte

Tussen duisternis en stilte

Dansend schaduwhaar

Dat er geen levende meer uit komt

Haar van dode schaduwen

Dat er geen levende meer uit komt,

In de gangen, de cohorten

Zal je meenemen naar de leegte

Het doorzichtige schip

moedige kapitein

In het bewolkte heelal

Eindeloze lucht, stof van de wereld,

Dat is de diepe waarheid

Achtervolgen voor de eeuwigheid

In het geramde vrachtschip

Op de flank, aan de zijkant

In de Andromedadelta

Mooi of lelijk haar

Val terug op het schip

Als een octopus uit de afgrond

Blauw algenhaar

Als onbeweeglijke krijgers

Mechanica te zwak

Menselijke lichamen op de tafels

Lucht van rook, wind van zand

Eindeloze lucht, stof van de wereld

Abyss zwarte, blonde krullen

kinderen in hun slaap

In een korf zonder bijen

En het schip gaat verder

In haar blote schulp gaan

Had je de aarde maar gekend,

Uit de tijd van oceanen en groene continenten

Mos, planten, seizoenen, regen

En ik huil om hem

Wie gaat de oceaan in na de helling

Wit masker, asbestkleding

Eindeloze lucht, stof van de wereld

Eindeloze lucht, stof van de wereld

Abyss zwarte, blonde krullen

kinderen in hun slaap

In een korf zonder bijen

En het schip gaat verder

In haar blote schulp gaan

Naar onbekende werelden

Over andere universums gesproken

Op glazen bureaus

Hoofd naast lichaam

Alleen een robot spreekt nog

Had je de aarde maar gekend

Eindeloze lucht, stof van de wereld

Leef maar even

Nog steeds levend wat hij zag Levend wat hij leefde

Kapitein

Had je de aarde maar gekend

Uit de tijd van de oceanen

En groene continenten

Mos, planten

moedige kapitein

In het stormachtige universum

Achtervolgen voor de eeuwigheid

In het geramde vrachtschip

In de Andromedadelta

Mooi of lelijk haar

Val terug op het schip

Als een octopus uit de afgrond

zoals octopus

Kapitein

Dat de leegte brengt

Onder de sterren

Zoals stuifmeel

Jouw pijn,

In het grote tumult van de lucht

Zoals stuifmeel