Opening - George Carlin

Thank you.

Thank you.

Thank you.

I’d like to begin… I’d like to… Thank you.

Thank you.

I’d like to begin by saying fuck Lance Armstrong.

Fuck him and his balls and his bicycles and his steroids and his yellow shirts and the dumb, empty expression on his face.

I’m tired of that asshole.

And while you’re at it fuck Tiger Woods, too.

There’s another jack-off I can do without.

I’m tired of being told who to admire in this country.

Aren’t you sick of being told who your heroes ought to be?

You know?

Being told who you ought to be looking up to.

I’ll choose my own heroes, thank you very much.

And fuck Dr. Phil, too.

Dr. Phil said I should express my emotions, so that’s what I’m doing.

Now, since the last time I rolled through these parts, and I do roll through with some frequency.

I’m a little bit like herpes.

I keep coming back.

Dank u.

Dank u.

Dank u.

Ik wil graag beginnen... Ik wil graag... Dank je.

Dank u.

Ik zou willen beginnen met te zeggen: fuck Lance Armstrong.

Neuk hem en zijn ballen en zijn fietsen en zijn steroïden en zijn gele overhemden en de stomme, lege uitdrukking op zijn gezicht.

Ik ben die klootzak beu.

En terwijl je toch bezig bent, neuk ook Tiger Woods.

Er is nog een jack-off waar ik zonder kan.

Ik ben het zat om te horen wie ik moet bewonderen in dit land.

Ben je het niet zat om te horen wie je helden zouden moeten zijn?

Je weet wel?

Te horen krijgen tegen wie je zou moeten opkijken.

Ik zal mijn eigen helden kiezen, heel erg bedankt.

En neuk ook Dr. Phil.

Dr. Phil zei dat ik mijn emoties moest uiten, dus dat is wat ik doe.

Nu, sinds de laatste keer dat ik door deze delen rolde, en ik rol er met enige regelmaat doorheen.

Ik lijk een beetje op herpes.

Ik blijf terugkomen.