Uma ilha - Deolinda

Já não me embalam as ondas

Do mar e as ondas

Do mar eu guardei

Pus na gaveta onde escondo

Coisas que não ouso

Mostrar a ninguém

Tudo o que eu escondo de ti

Estoura com estrondo em mim

São ondas, muitas ondas

Tantas ondas a forçar

É um mar que tu nem sonhas

Só quem sonha, vê o mar

Já nem me embala o balanço

Do vento e o balanço

Do vento eu deixei

Junto à gaveta onde as ondas

Dispersam as coisas que eu nunca juntei

Tudo o que eu escondo de ti

Estoura com estrondo em mim

E o vento e as ondas

Com o vento a puxar

Vão crescendo, vão revoltas

Só quem sonha, vê o mar

Os nossos corpos deitados

Na cama molhados

E areia no chão

Vão embalados na ideia

Que a vida perfeita

Não tem salvação

E esta esperança em mim

Não é bonança em ti

E voltas, damos voltas

E mais voltas sem chegar

À gaveta que nos mostra

Uma ilha ao acordar

De golven doen me niet meer wiegen

Van de zee en de golven

Van de zee hield ik

Ik leg het in de la waar ik het verberg

dingen die ik niet durf

aan niemand laten zien

Alles wat ik voor je verberg

Barst met een knal in mij

Het zijn golven, veel golven

Zoveel golven om te forceren

Het is een zee waar je niet eens van kunt dromen

Alleen degenen die dromen, zien de zee

Ik pak mijn saldo niet eens meer in

Van wind en de balans

Van de wind heb ik het achtergelaten

Naast de la waar de golven

Ze verspreiden de dingen die ik nooit in elkaar zet

Alles wat ik voor je verberg

Barst met een knal in mij

En de wind en de golven

Met de wind trekkracht

Ze groeien, opstanden gaan

Alleen degenen die dromen, zien de zee

Onze lichamen liggen

In bed nat

En zand op de vloer

Ze worden verpakt in het idee

Wat een perfect leven

er is geen redding

En deze hoop in mij

Het is niet goed voor jou

En draaien, wij draaien

En meer ronden zonder te arriveren

Naar de la die ons laat zien

Een eiland bij het ontwaken