Manger les fleurs - Clarika

C'était un petit homme sans histoire

Qui habitait à l'étage

D’une chambre avec vue sur le soir

Qui tombe sur l'échafaudage

Lalala

Il ne sortait qu’une fois par jour

Dans le froid du matin

Se perdait jusqu’au point du jour

Dans les allées les jardins

On le voyait rentrer bien tard

Avec un sac en plastique

Il se hâtait — on pouvait voir

La terre rayer l’encaustique

Lalala

Lalala

Lalala

Il aimait bien manger les fleurs

Alors ça poussait dans son ventre

En des prairies pleines de couleurs

Recouvraient son coeur dans son antre

Il aimait bien manger les fleurs

C'était son jardin intérieur

Il ne parlait jamais à personne

Deux trois mots à la fleuriste

Aux cheveux qui sentaient bon la pomme

Et qui souriait d’un air triste

Lalala

Alors ça parlait tout bas

— D'où qu’il vient?

Où qu’il va?

— Mais que fait-il quand on le voit

Dans les allées les lilas?

Et les jours succédaient aux soirs

Aux nuits aux matins l’aurore

Lalala

Lalala

Lalala

Il aimait bien manger les fleurs

Alors ça poussait dans son ventre

En des prairies pleines de couleurs

Recouvraient son coeur dans son antre

Il aimait bien manger les fleurs

C'était son jardin intérieur

Un midi on l’a trouvé mort

Dans la chaleur de l'été

Les fleurs avaient séché alors

Son coeur s'était fâné - yeah-hééhééhé

Lalala

Lalala

Il aimait bien manger les fleurs

Alors ça poussait dans son ventre

En des prairies pleines de couleurs

Recouvraient son coeur dans son antre

Il aimait bien manger les fleurs

C'était son jardin intérieur

Il aimait bien manger les fleurs

Alors ça poussait dans son ventre

En des prairies pleines de couleurs

Recouvraient son coeur dans son antre

Il aimait bien manger les fleurs

C'était son jardin intérieur

Hij was een rustige kleine man

die boven woonde

Vanuit een kamer met uitzicht op de avond

Wie valt er op de steiger?

Lalala

Hij ging maar één keer per dag uit

In de kou van de ochtend

Was verloren tot het ochtendgloren

In de steegjes de tuinen

We zagen hem heel laat thuiskomen

Met een plastic zak

Hij haastte zich - je kon zien

Earth Scratch Encaustic

Lalala

Lalala

Lalala

Hij at graag de bloemen

Dus het groeide in haar buik

In weiden vol kleuren

Bedekte zijn hart in zijn hol

Hij at graag de bloemen

Het was zijn binnentuin

Hij heeft nooit met iemand gesproken

Twee of drie woorden tot de bloemist

Met haar dat naar appels rook

En glimlachte droevig

Lalala

Dus het was aan het fluisteren

"Waar komt hij vandaan?"

Waar gaat hij heen?

"Maar wat doet hij als je hem ziet?

In de gangpaden de seringen?

En de dagen volgden de avonden

In de nachten in de ochtend de dageraad

Lalala

Lalala

Lalala

Hij at graag de bloemen

Dus het groeide in haar buik

In weiden vol kleuren

Bedekte zijn hart in zijn hol

Hij at graag de bloemen

Het was zijn binnentuin

Op een middag vonden ze hem dood

In de hitte van de zomer

De bloemen waren toen opgedroogd

Zijn hart was verdord - yeah-heeheehee

Lalala

Lalala

Hij at graag de bloemen

Dus het groeide in haar buik

In weiden vol kleuren

Bedekte zijn hart in zijn hol

Hij at graag de bloemen

Het was zijn binnentuin

Hij at graag de bloemen

Dus het groeide in haar buik

In weiden vol kleuren

Bedekte zijn hart in zijn hol

Hij at graag de bloemen

Het was zijn binnentuin