Son Dördün - Taladro

Bir oktav ecelsin demiştin vazgeçersin

Bir ölüm bir yaşam dürüst ömre geçersiz

Sen aynı gül tadından ayrı

Bir kayısının güne tez bakan tohumlarından dudaklarıma reçelsin

Ki sürüp sürüp doyamadığım

Hiç bir teni hiç bir kadını yerine koyamadım

Odamın sansürüsün de kış yine anar adını

Biliyorsun sensiz bir rüyaya dalmadığımı

Ne hacet buna güle değdi güzün cilvesi

Seherin gülünç ayazlarıma ninnisi

Ellerinden aşk gözlerinden ömür akar ki

Gözlerindeyim, gözlerin neyin, ne meyvesi

Yollarım bahar buhran geçmeye korkma gülüm

Hüznüme eşit bir mahşer gününden kalma ölüm

Ne korku sardı belimi, ne geçmişim tılsımı

Bir Temmuz akşamında acıya sattın hırsımı

Yeniden bahar gelir

Yeniden filizlenir ellerinde kuruttuğun aşk

Yeniden temizlenir gökyüzümüz

Yeniden deniz bizim diye bağırır gülyüzümüz

Sana söz yeniden bahar gelir

Yeniden filizlenir ellerinde kuruttuğun aşk

Mahşer de olsa o gün kadınım gülyüzüm

Sana söz yeniden bahar gelir

Yeniden bahar gelir

Yeniden filizlenir ellerinde kuruttuğun aşk

Yeniden temizlenir gökyüzümüz

Yeniden deniz bizim diye bağırır gülyüzümüz

Sana söz yeniden bahar gelir

Yeniden filizlenir ellerinde kuruttuğun aşk

Mahşer de olsa o gün kadınım gülyüzüm

Sana söz yeniden bahar gelir

Aynı selin zedesiyiz görünmez ahım

Ben aşkı yalan dolan değil gözlerinden aldım

Yıldönümüm Ocak her yönüyle farklı

Umut bir hançerin sivri yanaklarına saplı

Ama can öyle değil bal dudaklım

Sana kandil vakti ayın heybetinden gül uzattım

Kendine gelmez aklım

Ellerim eşelediğim yollardan pasaklı

Ah benim aklım ah benim aklım

Ne boş münasebetler tufanına taktı

Sen dışında heryanım gümüş bir affın evresi

Bir tek sen yanım saf altın

Yıllar sonra rastlar ise saçın yüzüme

Kırılgan yüreğinle yaklaş

Ve bil ki kokun ilaç tenimin özlerine

Özlemin artarsa gözlerimle paylaş

Ki damlar ise tek bir gözyaşın ne olur sakla

Buz kütlesi üzerinde çıplak ayaklayım

Bitmeyen yasaklar acılar demir

Üzülme sana söz yeniden bahar gelir

Yeniden bahar gelir

Yeniden filizlenir ellerinde kuruttuğun aşk

Yeniden temizlenir gökyüzümüz

Yeniden deniz bizim diye bağırır gülyüzümüz

Sana söz yeniden bahar gelir

Yeniden filizlenir ellerinde kuruttuğun aşk

Mahşer de olsa o gün kadınım gülyüzüm

Sana söz yeniden bahar gelir

Je zei dat een octaaf zou verlopen, je zou opgeven

Eén dood is ongeldig voor één leven eerlijk leven

Je bent afgezien van dezelfde rozensmaak

Je bent een jam voor mijn lippen van de zaden van een abrikoos

Waar ik geen genoeg van kan krijgen

Ik kon geen huid vervangen, geen vrouw

In de censuur van mijn kamer roept de winter weer zijn naam

Je weet dat ik niet droom zonder jou

Wat was het in godsnaam de moeite waard, ironie van de herfst

Slaapliedje voor mijn belachelijke ijzige ochtenden

Liefde stroomt uit je handen, het leven stroomt uit je ogen

Ik ben in je ogen, wat zijn je ogen, wat voor fruit?

Mijn pad is lente, wees niet bang om over te steken, mijn roos

Een dood des oordeels gelijk aan mijn verdriet

Noch angst greep me, noch mijn verleden talisman

Je verkocht mijn hebzucht aan pijn op een avond in juli

De lente komt er weer aan

De liefde die je in je handen droogt zal weer ontkiemen

Onze lucht is weer opgeklaard

Onze glimlach roept dat de zee weer van ons is

Ik beloof je dat de lente weer komt

De liefde die je in je handen droogt zal weer ontkiemen

Zelfs als het de dag des oordeels is, mijn vrouw is mijn glimlach

Ik beloof je dat de lente weer komt

De lente komt er weer aan

De liefde die je in je handen droogt zal weer ontkiemen

Onze lucht is weer opgeklaard

Onze glimlach roept dat de zee weer van ons is

Ik beloof je dat de lente weer komt

De liefde die je in je handen droogt zal weer ontkiemen

Zelfs als het de dag des oordeels is, mijn vrouw is mijn glimlach

Ik beloof je dat de lente weer komt

Wij zijn de slachtoffers van dezelfde overstroming, mijn onzichtbare ah

Ik kreeg liefde uit je ogen, niet vol leugens

Mijn jubileum januari is in alle opzichten anders

Hoop steekt een dolk in de scherpe wangen

Maar zo is het leven niet, schatjes

Ik gaf je een roos van de majesteit van de maan tijdens de lamptijd

ik vind het niet erg

Mijn handen zijn smerig van de manieren waarop ik graaf

Oh mijn geest, oh mijn geest

Wat de lege relaties overspoelden

Overal om me heen behalve jij is het toneel van een zilveren amnestie

Alleen jij bent bij mij puur goud

Als het jaren later overkomt, zit je haar op mijn gezicht

Benader met je gebroken hart

En weet dat je geur een medicijn is voor de essentie van mijn huid

Als je verlangen toeneemt, deel het dan met mijn ogen

Als het druppelt, verberg dan een enkele traan

Ik sta blootsvoets op de ijsschots

Eindeloze verboden, pijnen, ijzer

Wees niet verdrietig, beloof je dat de lente weer komt

De lente komt er weer aan

De liefde die je in je handen droogt zal weer ontkiemen

Onze lucht is weer opgeklaard

Onze glimlach roept dat de zee weer van ons is

Ik beloof je dat de lente weer komt

De liefde die je in je handen droogt zal weer ontkiemen

Zelfs als het de dag des oordeels is, mijn vrouw is mijn glimlach

Ik beloof je dat de lente weer komt