Развела - Сергей Трофимов

Я женщинам поблажек не даю,

Суров я с ними, даже черезмерно,

Но та, что встретил на беду свою,

Была мне в наказание, наверно.

Пошли мы с ней в шикарный ресторан,

Гуляли, пили, ели, танцевали,

И вдруг она растаяла в туман,

Пока мне счёт валютный подавали.

Припев:

Это что за дела, я не понял,

Просто так вот взяла и ушла,

Обещала любовь, всё такое,

А сама на кабак развела.

Прям задела меня за живое,

Словно в душу с размаху дала,

Обещала любовь, всё такое,

А сама на кабак развела.

Ну как тут верить в чистую любовь,

Взяла и смылась, пользуясь моментом,

Вот мне бы с нею повстречаться вновь,

И я бы ей сказал интеллигентно:

Припев:

Это что за дела, я не понял,

Просто так вот взяла и ушла,

Обещала любовь, всё такое,

А сама на кабак развела.

Прям задела меня за живое,

Словно в душу с размаху дала,

Обещала любовь, всё такое,

А сама на кабак развела.

Я теперь не верю женщинам…

Я теперь не верю женщинам…

Я теперь не верю женщинам…

Я теперь не верю женщинам…

Я теперь не верю женщинам…

Это что за дела, я не понял,

Просто так вот взяла и ушла,

Обещала любовь, всё такое,

А сама на кабак развела.

Прям задела меня за живое,

Словно в душу с размаху дала,

Обещала любовь, всё такое,

А сама на кабак развела.

Ik geef geen concessies aan vrouwen,

Ik ben hard tegen hen, zelfs overdreven,

Maar degene die haar ongeluk ontmoette,

Het was mijn straf, denk ik.

We gingen met haar naar een chique restaurant,

Liep, dronk, at, danste,

En plotseling smolt ze in de mist,

Terwijl ik een valutarekening kreeg.

Refrein:

Wat is dit, ik begrijp het niet

Ik nam het gewoon en ging weg,

Beloofde liefde, dat alles

En ze scheidde van zichzelf naar een herberg.

Raak me gewoon tot op het bot,

Alsof ik het op grote schaal aan mijn ziel heb gegeven,

Beloofde liefde, dat alles

En ze scheidde van zichzelf naar een herberg.

Wel, hoe kun je in pure liefde geloven,

Ik nam het en spoelde weg, gebruikmakend van het moment,

Ik zou haar graag nog eens ontmoeten,

En ik zou haar intelligent vertellen:

Refrein:

Wat is dit, ik begrijp het niet

Ik nam het gewoon en ging weg,

Beloofde liefde, dat alles

En ze scheidde van zichzelf naar een herberg.

Raak me gewoon tot op het bot,

Alsof ik het op grote schaal aan mijn ziel heb gegeven,

Beloofde liefde, dat alles

En ze scheidde van zichzelf naar een herberg.

Ik vertrouw vrouwen niet meer...

Ik vertrouw vrouwen niet meer...

Ik vertrouw vrouwen niet meer...

Ik vertrouw vrouwen niet meer...

Ik vertrouw vrouwen niet meer...

Wat is dit, ik begrijp het niet

Ik nam het gewoon en ging weg,

Beloofde liefde, dat alles

En ze scheidde van zichzelf naar een herberg.

Raak me gewoon tot op het bot,

Alsof ik het op grote schaal aan mijn ziel heb gegeven,

Beloofde liefde, dat alles

En ze scheidde van zichzelf naar een herberg.