Молекула - Руставели

«Скажи мне размер минимальной молекулы!»

До бесконечности путь как до познания.

Вечное месиво, плоть в мясорубке вертится,

А кто-то не знает и этого, ждет на остановке.

Не двигаясь, не развиваясь мыслительно,

Жизнь, приведенную к общему знаменателю,

Хавают ящеры, современные хищники.

«Спасибо за Ад и за Рай Создателю!»

«Это че, как игра?

Кто чем удивит?»

К какому народу больше придет на могилку?

«Ведь нет?

Как жить среди стада

И на Тебя не сердиться?»

"Vertel me de grootte van het kleinste molecuul!"

Het pad naar oneindigheid is als kennis.

Een eeuwige puinhoop, het vlees draait in een vleesmolen,

En iemand weet dit ook niet, die staat te wachten bij de bushalte.

Niet bewegen, niet mentaal ontwikkelen,

Het leven teruggebracht tot een gemene deler

Hagedissen eten, moderne roofdieren.

"Bedankt voor de hel en het paradijs aan de Schepper!"

"Is dit een spelletje?

Wie zal je verrassen?"

Welke mensen zullen meer naar het graf komen?

“Is het niet?

Hoe te leven tussen de kudde

En niet boos op je zijn?"