Ева - Руставели

Ева,

Прекрасная дева

Почти забытых детских миров,

Разукрашенных снов.

Ева,

Ну как ты посмела

Ждать нашу любовь?

С той самой поры без ответа верил в искренность детских слов.

Без снов моя жизнь это медленная смерть,

Закрыты двери снаружи — мне выхода нет.

Погубленные души мне шепчут: «Страдай!»

И если где-то есть рай, мне до него не достать.

Огонь твоих слов — пламя не горящих листов,

Отдает холодом давление стен,

Мне никогда не стать тем, кого ты хотела,

Не быть контуром чьих-то плавнорисованных схем.

Я ем то, что мне дает силы жить,

Я дышу воздухом, что пронизает решетки,

Храня фотки как последнее, слышишь?

последнее,

Оставаясь верным тебе наперекор времени.

Но не изменить то, что навеки статично,

Ничего лучшего, ничего личного,

Выдыхая паром ошибки юного прошлого,

Послушай, исчезни, не лишай себя будущего.

Ева,

Прекрасная дева

Почти забытых детских миров,

Разукрашенных снов.

Ева,

Ну как ты посмела

Ждать нашу любовь

С той самой поры без ответа верил в искренность детских слов.

Ева…

Ева…

Ева…

Ева…

Ева…

Ева…

Vooravond,

eerlijke maagd

Bijna vergeten kinderwerelden

Geschilderde dromen.

Vooravond,

Nou, hoe durf je?

Wachten op onze liefde?

Vanaf dat moment, zonder antwoord, geloofde hij in de oprechtheid van kinderwoorden.

Zonder dromen is mijn leven een langzame dood

De deuren zijn van buiten gesloten - ik heb geen uitweg.

Verloren zielen fluisteren tegen me: "Lijden!"

En als er ergens een paradijs is, kan ik het niet bereiken.

Het vuur van je woorden is de vlam van niet-brandende lakens,

Geeft koude druk op de muren,

Ik zal nooit zijn wat je wilde

Niet om de contouren te zijn van iemands soepel getekende schema's.

Ik eet wat mij de kracht geeft om te leven,

Ik adem de lucht die de tralies doordringt,

Foto's als laatste houden, hoor je?

laatste ding,

Trouw blijven door de tijd heen.

Maar verander niet wat voor altijd statisch is,

Niets beters, niets persoonlijks

Het uitademen van de stoom van de fouten van het jonge verleden,

Luister, verdwijn, ontneem jezelf de toekomst niet.

Vooravond,

eerlijke maagd

Bijna vergeten kinderwerelden

Geschilderde dromen.

Vooravond,

Nou, hoe durf je?

Wacht op onze liefde

Vanaf dat moment, zonder antwoord, geloofde hij in de oprechtheid van kinderwoorden.

Vooravond…

Vooravond…

Vooravond…

Vooravond…

Vooravond…

Vooravond…