Ausente - Porta

Si ya no quedan lágrimas de tanto llorar

Sé que tengo que ser positivo y esperar

No hay ganas de nada, solo de vomitar

Si ya no quedan lágrimas de tanto llorar

Sé que tengo que ser positivo y esperar

Pero es como lanzar una moneda y que elija el azar

¿Y que será de de mi y de esta herida

Si se apaga uno de los motores de mi vida?

Quizás no haya nada que amortigüe mi caída

Me siento perdido, pero busco una salida

Miro a mi alrededor, todo esta oscuro aquí dentro

Todo va tan lento, aunque lucho contra el tiempo

Y me siento tan débil, tan frágil, doy pena

Es como si mi sangre no fluyera y se escapara de mis venas

Dejándome vacío y vulnerable

En este lugar todo parece interminable

Vida miserable ¿quieres verme roto?

Lo noto, sé que intentaras hacerme un daño irreparable

Mientras… sigo en esta puta sala de espera

En la que solo va a pasar lo que dios quiera, aunque no exista

Mi cuerpo no puede aunque me pide que resista

Se me nubla la vista, me cambiaba por ti si pudiera

Tengo que ser optimista, dicen… Ahora quiero perderos de vista a todos

Por favor dejadme que me tranquilice

Necesito espacio, ahora solo quiero estar solo

Te siento tan cerca y a la vez tan lejano

Sé que eras feliz aunque me dejaras temprano

Y soy consciente de que no eras humano

Pero para mi siempre fuiste como un hermano

Te siento tan cerca y a la vez tan lejano

Sé que eras feliz aunque me dejaras temprano

Y soy consciente de que no eras humano

Pero para mi siempre fuiste como un hermano

Se me empañan los ojos al cantar

Al contar cada minuto sin estar cerca de ti

Mientras muero de agonía aquí Mientras busco sin parar la manera que siguieras

junto a mi

Nunca estuve preparado para perderte tan pronto

Miro a la nada pensando en como lo afronto

Tenía fuerza y confianza

Me aferre a la esperanza ciegamente, como un tonto

Y ahora solo me queda el recuerdo

No sé cuanto tiempo más podré aguantar cuerdo

Tengo mi sonrisa en cautiverio

Ahora solo soy una persona más con el rostro serio

Cada costumbre se me clava cual puñal y…

No poderte abrazar duele tanto

Pero por ti intentaré no estar mal

Te echo de menos, no eres capaz de imaginar cuanto

Te siento tan cerca y a la vez tan lejano

Sé que eras feliz aunque me dejaras temprano

Y soy consciente de que no eras humano

Pero para mi siempre fuiste como un hermano

Te siento tan cerca y a la vez tan lejano

Sé que eras feliz aunque me dejaras temprano

Y soy consciente de que no eras humano

Pero para mi siempre fuiste como un hermano

Esto se ha quedado vacío sin ti

Intentaré ser fuerte como tú hasta el último exhalo

Nada podrá llenar el hueco que has dejado en mí

Sé lo que luchaste para quedarte a mi lado

No sé si volveré a ser yo, me he vuelto loco

No sé ni si quiera si el tiempo me arreglara un poco

Me viste reír, llorar, te vi crecer

Fuiste mi máximo apoyo, el amigo más fiel

Ya echo de menos las costumbres, todo lo que hicimos juntos

No sé cómo lo hacías

Pero cada día conseguías hacerme feliz, y punto

Ahora donde estas me pregunto

Me siento vacío, incompleto

Se me hace tan molesto este silencio, esta situación

Y sé que no es ningún secreto

Pero aunque te hayas ido siempre seguirás vivo en mi corazón

Als er geen tranen meer over zijn van zoveel huilen

Ik weet dat ik positief moet zijn en afwachten

Er is geen verlangen naar iets, alleen om te braken

Als er geen tranen meer over zijn van zoveel huilen

Ik weet dat ik positief moet zijn en afwachten

Maar het is alsof je een munt opgooit en het toeval laat kiezen

En wat zal er van mij en deze wond worden?

Als een van de motoren van mijn leven uitvalt?

Misschien is er niets om mijn val te breken

Ik voel me verloren, maar ik zoek een uitweg

Ik kijk om me heen, alles is hier donker

Alles gaat zo traag, ook al vecht ik tegen de tijd

En ik voel me zo zwak, zo kwetsbaar, het spijt me

Het is alsof mijn bloed niet stroomt en uit mijn aderen lekt

Mij ​​leeg en kwetsbaar achterlatend

Op deze plek lijkt alles eindeloos

Ellendig leven, wil je me gebroken zien?

Ik merk het, ik weet dat je zult proberen me onherstelbare schade te berokkenen

Terwijl... Ik ben nog steeds in deze verdomde wachtkamer

Waarin alleen zal gebeuren wat God wil, zelfs als het niet bestaat

Mijn lichaam kan het niet, ook al vraagt ​​het me om weerstand te bieden

Mijn visie is troebel, ik zou voor je veranderen als ik kon

Ik moet optimistisch zijn, zeggen ze... Nu wil ik jullie allemaal uit het oog verliezen

laat me alsjeblieft kalmeren

Ik heb ruimte nodig, nu wil ik gewoon alleen zijn

Ik voel je zo dichtbij en tegelijkertijd zo ver

Ik weet dat je blij was, ook al verliet je me vroeg

En ik ben me ervan bewust dat je geen mens was

Maar voor mij was je altijd als een broer

Ik voel je zo dichtbij en tegelijkertijd zo ver

Ik weet dat je blij was, ook al verliet je me vroeg

En ik ben me ervan bewust dat je geen mens was

Maar voor mij was je altijd als een broer

Mijn ogen beslaan als ik zing

Elke minuut tellen zonder bij jou in de buurt te zijn

Terwijl ik hier in doodsangst sterf Terwijl ik eindeloos zoek naar de manier waarop jij zou volgen

naast mij

Ik was nooit bereid om je zo snel te verliezen

Ik kijk naar niets, nadenkend over hoe ik ermee omga

Ik had kracht en vertrouwen

Ik klampte me blindelings vast aan hoop, als een dwaas

En nu heb ik alleen het geheugen

Ik weet niet hoe lang ik het nog vol kan houden

Ik heb mijn glimlach in gevangenschap

Nu ben ik gewoon iemand met een serieus gezicht

Elke gewoonte blijft in me steken als een dolk en...

Je niet kunnen knuffelen doet zoveel pijn

Maar voor jou zal ik proberen niet slecht te zijn

Ik mis je, je kunt je niet voorstellen hoeveel

Ik voel je zo dichtbij en tegelijkertijd zo ver

Ik weet dat je blij was, ook al verliet je me vroeg

En ik ben me ervan bewust dat je geen mens was

Maar voor mij was je altijd als een broer

Ik voel je zo dichtbij en tegelijkertijd zo ver

Ik weet dat je blij was, ook al verliet je me vroeg

En ik ben me ervan bewust dat je geen mens was

Maar voor mij was je altijd als een broer

Dit is leeg geweest zonder jou

Ik zal proberen sterk te zijn zoals jij tot de laatste ademteug

Niets kan het gat vullen dat je in mij hebt achtergelaten

Ik weet waar je voor gevochten hebt om aan mijn zijde te blijven

Ik weet niet of ik weer mezelf zal zijn, ik ben gek geworden

Ik weet niet eens of de tijd me een beetje zal fixen

Je zag me lachen, huilen, ik zag je groeien

Je was mijn maximale steun, de meest trouwe vriend

Ik mis de douane nu al, alles wat we samen deden

Ik weet niet hoe je het deed

Maar elke dag slaagde je erin me gelukkig te maken, punt uit

Waar ben je nu vraag ik me af

Ik voel me leeg, incompleet

Deze stilte maakt me zo van streek, deze situatie

En ik weet dat het geen geheim is

Maar zelfs als je er niet meer bent, zal je altijd in mijn hart blijven leven