Глаза - Мэйти

Всего родней… Всего родней…

Всего родней… Всего родней!

Припев:

Сколько я не обернусь на былые пути назад —

Я рисую губами на простыне твои глаза.

Глаза.

Глаза.

Глаза, которые стали всего родней.

Вчера я брызгался морской водой

И, не смывая соли с тела, убегал на солнце

Познать все истины через огонь,

Ведь если небо благосклонно, то оно прольется!

Не отнимая от Земли родное,

Я уловил своим дыханием местную ночь

И, наступая, аккуратно, ступнями на дно, я

Пытался повторить её шаги точь-в-точь!

Благослови меня рука Фатимы,

Чтобы на новое утро силы в руках найти,

Чтобы не спотыкались ноги по тропам косым.

На миллион детей — один русскоязычный сын

Здесь, топчу пески твои, ногами белыми,

Я, будто остров, омываемый морскими пенами!

Среди деревьев посвящён и назван,

Я уже пахну, как и ты — оливковым маслом.

Припев:

Сколько я не обернусь на былые пути назад —

Я рисую губами на простыне твои глаза.

Глаза.

Глаза.

Глаза, которые стали всего родней.

Как фонарём по винтовым арабским лестницам,

Мне озаряет путь звезда под красным полумесяцем,

И мостовая из камней, будто моя ровесница,

Ложиться в ноги и не знает о слове гордыня.

Матриархат, как равенство стихий…

Девятый месяц Рамадан не написать в стихи,

И я молчу, пока другие молятся,

Ловя себя на мысли, что скоро начну и сам…

А небеса тут никогда не подружатся с тучами

И если говорить про всё относительно честно —

Моё присутствие я назову счастливым случаем,

Который происходит в жизни единственный раз.

Хиджаб закроет красоту от глаз:

Цветок растёт и семенится только для хозяина.

Куда бы вы его с собой не взяли —

Все лепестки будут открыты только для вас.

Припев:

Сколько я не обернусь на былые пути назад —

Я рисую губами на простыне твои глаза.

Глаза.

Глаза.

Глаза, которые стали всего родней.

Всего родней… Всего родней…

Всего родней… Всего родней!

Сколько я не обернусь на былые пути назад —

Я рисую губами на простыне твои глаза.

Глаза.

Глаза.

Глаза, которые стали всего родней.

Сколько я не обернусь на былые пути назад —

Я рисую губами на простыне твои глаза…

Alle familieleden... Totaal familieleden...

Alle familieleden... Totaal familieleden!

Refrein:

Het maakt niet uit hoeveel ik terugkeer naar mijn oude manieren -

Ik teken je ogen op het laken met mijn lippen.

Ogen.

Ogen.

Ogen die gewoon verwant zijn geworden.

Gisteren spetterde ik met zeewater

En zonder het zout van het lichaam af te wassen, rende hij weg in de zon

Om alle waarheden door vuur te kennen,

Immers, als de lucht gunstig is, zal het morsen!

Zonder de inboorling van de aarde weg te nemen,

Ik ving de lokale nacht met mijn adem

En, voorzichtig voortgaand, met mijn voeten op de bodem, ik

Ik probeerde haar stappen precies te herhalen!

Zegen me hand van Fatima,

Om kracht te vinden in je handen op een nieuwe ochtend,

Zodat de voeten niet struikelen over de schuine paden.

Eén Russisch sprekende zoon per miljoen kinderen

Hier vertrap ik je zand met witte voeten,

Ik ben als een eiland badend in zeeschuim!

Onder de bomen gewijd en genoemd,

Ik ruik al naar jou - olijfolie.

Refrein:

Het maakt niet uit hoeveel ik terugkeer naar mijn oude manieren -

Ik teken je ogen op het laken met mijn lippen.

Ogen.

Ogen.

Ogen die gewoon verwant zijn geworden.

Als een lantaarn op spiraalvormige Arabische trappen,

Een ster onder een rode halve maan verlicht mijn pad,

En een bestrating van stenen, zoals mijn leeftijd,

Ga aan je voeten liggen en ken het woord trots niet.

Matriarchaat, als de gelijkheid van de elementen ...

De negende maand van de Ramadan kan niet in verzen worden geschreven,

En ik ben stil terwijl anderen bidden

Mezelf betrappen op de gedachte dat ik binnenkort voor mezelf ga beginnen...

En de hemel hier zal nooit vrienden maken met de wolken

En als we over alles relatief eerlijk praten -

Ik zal mijn aanwezigheid een gelukkige gelegenheid noemen,

Wat maar één keer in je leven gebeurt.

De hijab zal schoonheid voor de ogen verbergen:

De bloem groeit en zaait alleen voor de eigenaar.

Waar je het ook mee naartoe neemt -

Alle bloembladen zijn alleen voor jou geopend.

Refrein:

Het maakt niet uit hoeveel ik terugkeer naar mijn oude manieren -

Ik teken je ogen op het laken met mijn lippen.

Ogen.

Ogen.

Ogen die gewoon verwant zijn geworden.

Alle familieleden... Totaal familieleden...

Alle familieleden... Totaal familieleden!

Het maakt niet uit hoeveel ik terugkeer naar mijn oude manieren -

Ik teken je ogen op het laken met mijn lippen.

Ogen.

Ogen.

Ogen die gewoon verwant zijn geworden.

Het maakt niet uit hoeveel ik terugkeer naar mijn oude manieren -

Ik schilder je ogen op het laken met mijn lippen...