Seul - Lefa

Seul comme si j'étais moche et méchant

Comme, comme si j’dérangeais des gens

En attendant d'être élevé au rang des légendes

J’fête mes victoires en silence sans faire péter l’champ'

En avance sur ma génération comme un présu'

Pour pas les brusquer, j’y allais mollo jusqu'à présent

Et pour leur laisser l’temps d’cicatriser d’leurs blessures

J’tournerai dans la capitale comme dans la cour d’une prison

Les années passent comme des mois, j’suis témoin

Le temps dessine sur ton visage et sur tes mains

Des albums entiers enregistrés dans des souterrains

À chercher d’l’or dans un monde où, sans les sous, t’es rien

On t’regardera même pas, on t’adressera même pas la parole

Même pas pour t’indiquer ton chemin;

wesh, il est complètement paro

Celui qui a dit que toutes les routes, toutes les routes mènent à Rome

Si la fin justifie l’moyen, elle a pas toujours l’même arôme

Alors, petite, remets ta robe, t’es pas prête

Pour la perversion de l’Homme, mais si couleur sang

Sont les semelles de tes talons, t'étonne pas

Si le loup a les dents longues et la face cachée dans l’ombre

Tous une part d’animosité, la capacité

D’assister sans rien faire aux pires atrocités

Aveuglés par la luminosité

Non pas d’nos idées mais d’nos écrans de marque déjà trop citées

Ouais, jette-toi par la fenêtre

Tu cherches l’amour en 2.18, y’a très peu d’meufs honnêtes

Tu cherches du taf en 2.18, putain, faut des connex'

Et y’a des mecs qu’ont des connex' mais, gros, faut les connaître

Moi, j’attends pas qu'ça tombe du ciel, frérot, j’suis travailleur

C’est pas méchant mais j’suis en guerre, va parler d’trêve ailleurs

Beaucoup d’gens sont schizophrènes, bipolaires

Quand tu perceras, tu compteras plus le nombre de pipes à l’heure

Ouais, j’suis qu’un homme, j’suis rempli d’contradictions

'Du-per' entre mes principes et mes addictions

J’ai dit qu’j’arrêtais, mais j’ai repris l’son

Merde, cette saloperie me donne des frissons

Cette saloperie m’a rendu ivre comme un alcoolique

Dans mon ivresse, j’ai sûrement perdu quelques acolytes

Toutes les nuits, l’oreiller s’aplatit sous l’poids d’la cogite

On a remplacé les 'keu-gré' par les restaurants gastro' chics

Tu m’feras pas dire qu’on peut rire de tout, j’suis pas stupide

Si tu peux l’faire, c’est qu’t’as pas d’cœur ou pas peur du bide

Moi, y’a beaucoup d’choses qui m’font pas rire

Mais, calme-toi, ça veut pas dire qu’j’vais ouvrir le feu dans Paris

On m’insultait par les caricatures, j’m’appelle Abdel Karim

Mais, dans une dictature intellectuelle, j’serais pris pour un taré

Quand j’donnerai mon avis, on m’dira: «Tu sais où tu peux l’carrer

Là, tu dépasses complètement les bornes, oublie tous tes plans d’carrière»

Seul comme si j'étais moche et méchant

Comme, comme si j’dérangeais des gens

En attendant d'être élevé au rang des légendes

J’fête mes victoires en silence sans faire péter l’champ'

En avance sur ma génération comme un présu'

Pour pas les brusquer, j’y allais mollo jusqu'à présent

Et pour leur laisser l’temps d’cicatriser d’leurs blessures

J’tournerai dans la capitale comme dans la cour d’une prison

Alleen alsof ik lelijk en gemeen ben

Zoals, alsof ik mensen lastig viel

Wachten om tot legende te worden verheven

Ik vier mijn overwinningen in stilte zonder het veld op te blazen

Mijn generatie voor als een gok

Om ze niet te haasten, heb ik het tot nu toe rustig aan gedaan

En om ze de tijd te geven om hun wonden te helen

Ik zal schieten in de hoofdstad als op de binnenplaats van een gevangenis

De jaren gaan voorbij als maanden, ik ben een getuige

De tijd tekent op je gezicht en op je handen

Hele albums ondergronds opgenomen

Op zoek naar goud in een wereld waar je zonder geld niets bent

We kijken niet eens naar je, we praten niet eens met je

Zelfs niet om je de weg te wijzen;

weh, hij is helemaal weg

Wie zei alle wegen, alle wegen leiden naar Rome

Als het doel de middelen heiligt, heeft het niet altijd hetzelfde aroma

Dus schat, doe je jurk weer aan, je bent nog niet klaar

Voor de perversie van de mens, maar zo bloedkleurig

Zijn de zolen van je hielen, vraag je niet af

Als de wolf lange tanden heeft en een gezicht verborgen in de schaduw

Allemaal een deel van vijandigheid, het vermogen

Om de ergste wreedheden te zien zonder iets te doen

Verblind door het licht

Niet van onze ideeën maar van onze al overgeciteerde merkschermen

Ja, gooi jezelf uit het raam

Je bent op zoek naar liefde in 2.18, er zijn maar heel weinig eerlijke meiden

Je zoekt werk in 2.18, verdomme, je hebt connecties nodig

En er zijn jongens die connecties hebben, maar, bro, je moet ze kennen

Ik, ik wacht niet tot het uit de lucht komt vallen, bro, ik ben hard aan het werk

Het is niet gemeen, maar ik ben in oorlog, ga ergens anders over een wapenstilstand praten

Veel mensen zijn schizofreen, bipolair

Als je boort, tel je het aantal leidingen per uur niet mee

Ja, ik ben maar een man, ik zit vol tegenstrijdigheden

'Du-per' tussen mijn principes en mijn verslavingen

Ik zei dat ik stopte, maar ik nam het geluid over

Verdomme, ik krijg koude rillingen van deze shit

Deze shit heeft me dronken gemaakt als een alcoholist

In mijn dronkenschap verloor ik zeker een paar acolieten

Elke nacht wordt het kussen plat onder het gewicht van de gedachte

We hebben 'keu-gré' vervangen door gastro-chique restaurants

Je gaat me toch niet laten zeggen dat we overal om kunnen lachen, ik ben niet dom

Als je het kunt, is dat omdat je geen hart hebt of bang bent om te floppen

Ik, er zijn veel dingen die me niet aan het lachen maken

Maar rustig aan, dat betekent niet dat ik het vuur ga openen in Parijs

Ik werd beledigd door de karikaturen, mijn naam is Abdel Karim

Maar in een intellectuele dictatuur zou ik voor een psychopaat worden aangezien

Als ik mijn mening geef, zullen ze tegen me zeggen: "Je weet waar je het kunt kwalificeren"

Daar ga je volledig over de grenzen heen, vergeet je al je carrièreplannen”

Alleen alsof ik lelijk en gemeen ben

Zoals, alsof ik mensen lastig viel

Wachten om tot legende te worden verheven

Ik vier mijn overwinningen in stilte zonder het veld op te blazen

Mijn generatie voor als een gok

Om ze niet te haasten, heb ik het tot nu toe rustig aan gedaan

En om ze de tijd te geven om hun wonden te helen

Ik zal schieten in de hoofdstad als op de binnenplaats van een gevangenis