Flow - Kaonashi

Do you remember when we first met?

The shaking of our hands and the cold gross sweat?

Showing symptoms of summer: Amazement and wonder

How could I ever forget?

And I just wanna…

Do you remember when we first met?

The shaking of our hands and the cold gross sweat?

As cold as winter

Friendships, they wither

And fall apart at the seams

I know you know what I mean

And it goes on and on and on, self analysis;

The catalyst for my inaccurate criticism

I try to hide it, but some days I can’t fight it

And some weeks I feel weaker

And some months they just keep dragging on

Essentially, I am a martyr (a martyr)

A friend for hire, a ride home

I bite the hand that feeds

'Cause its other hand’s around my fucking neck

Quit depending on me

Depending on me

Depending on me

Quit asking for every fucking thing

See, there’s an art to letting go

And I can’t even color between the lines

I’m stuck all the time

Between I love you and fuck you

I want to figure it out

But every time I try I get stuck in the basics

I guess that’s why I’m jaded

I hate it

Work, eat, sleep, repeat, misery

It’s all the fucking same to me

Just let it go, just let it flow

See, we’re all just starving artists pushing away our plates

Begging for attention that we act like we don’t see

Every night I’m sacrificed to memories

And every morning I’m resurrected by reality

I don’t want to be a prizefighter

To hold the hollow, heavy, rotten trophy

That is your attention

It burns my hands

I’ll never understand

I’ll never understand

I’ll never understand

Weet je nog wanneer we elkaar voor het eerst ontmoetten?

Het trillen van onze handen en het koude, grove zweet?

Symptomen van de zomer: verbazing en verwondering

Hoe zou ik het ooit kunnen vergeten?

En ik wil gewoon...

Weet je nog wanneer we elkaar voor het eerst ontmoetten?

Het trillen van onze handen en het koude, grove zweet?

Zo koud als de winter

Vriendschappen, ze verdorren

En vallen uit elkaar bij de naden

Ik weet dat je weet wat ik bedoel

En het gaat maar door en door, zelfanalyse;

De katalysator voor mijn onnauwkeurige kritiek

Ik probeer het te verbergen, maar op sommige dagen kan ik er niet tegen vechten

En sommige weken voel ik me zwakker

En sommige maanden blijven ze maar doorgaan

In wezen ben ik een martelaar (een martelaar)

Een vriend te huur, een rit naar huis

Ik bijt in de hand die voedt

Omdat zijn andere hand om mijn verdomde nek zit

Stop afhankelijk van mij

Afhankelijk van mij

Afhankelijk van mij

Stop met om alles te vragen

Kijk, loslaten is een kunst

En ik kan niet eens tussen de lijntjes kleuren

Ik zit de hele tijd vast

Tussen ik hou van je en neuk je

Ik wil het uitzoeken

Maar elke keer als ik het probeer, loop ik vast in de basis

Ik denk dat ik daarom moe ben

Ik heb er een hekel aan

Werken, eten, slapen, herhalen, ellende

Het is allemaal hetzelfde voor mij

Laat het gewoon los, laat het gewoon stromen

Kijk, we zijn allemaal maar uitgehongerde artiesten die onze borden wegduwen

Smeken om aandacht die we doen alsof we ze niet zien

Elke nacht word ik opgeofferd aan herinneringen

En elke ochtend word ik herrezen door de realiteit

Ik wil geen prijsvechter zijn

Om de holle, zware, rotte trofee vast te houden

Dat is uw aandacht

Het brandt aan mijn handen

Ik zal het nooit begrijpen

Ik zal het nooit begrijpen

Ik zal het nooit begrijpen