Edurne - Joan Manuel Serrat

Como al viento, la lluvia y el trueno

La parieron al sereno, a la sombra de un nogal

Con helechos le hicieron su cuna

La abrigó un rayo de luna

Y a lo lejos la mecía el mar

A vesto Edurne, a vesto Edurne

Gori da sure, e rie

Y creció, viendo a sus pies dolosa

A un tiempo, recia y hermosa

Como un tronco de abedul

Su jugón, colorado de lana

Partía en dos la mañana

Al abrirse su ventana azul

A vesto Edurne, a vesto Edurne

Dei tu disuma, i tasuné.

Poco tiempo tu amor te ha gozado

Se lo llevaron atado

Unos hombres de metal

Y encontraron, detrás de la casa

Por el camino de amasa

Sus 20 años rotos contra un zarzal

A vesto Edurne, a vesto Edurne

Lurpe ratuo, ten dute

Desde entonces

Aunque muerda el frío

El portón del caserío

Lo deja, de par de par

Por si el miedo no come caliente

Para cobijar a gente

Que no puede ver su cielo y su mar

A vesto Edurne, a vesto Edurne

Su te subío saundié

Corre viento de cuenta esa historia

Por las orillas del Oria

Y a las gentes diles que

Donde comen y duermes sus hijos

Tienen comida y cobijo

En la casa de Edurne

A vesto Edurne, a vesto Edurne

Euskalerria, sure qui

De sua veste

Zoals de wind, de regen en de donder

Ze baarden haar in de serene rust, in de schaduw van een walnotenboom

Met varens maakten ze hem zijn wieg

Ze werd beschut door een manestraal

En in de verte wiegde de zee haar

Avesto Edurne, avesto Edurne

Gori da zeker, e rie

En ze groeide op en zag haar voeten pijnlijk

Tegelijkertijd sterk en mooi

Als een berkenblok

Zijn gamer, rood van wol

verdeel de ochtend in twee

Wanneer je blauwe venster opent

Avesto Edurne, avesto Edurne

Dei tu disuma, i tasuné.

Weinig tijd heeft je liefde van je genoten

ze namen hem vastgebonden weg

Sommige metalen mannen

En ze vonden, achter het huis

Bij wijze van kneden

Zijn 20 jaar gebroken tegen een braamstruik

Avesto Edurne, avesto Edurne

Lurpe ratuo, veel plezier

Vanaf dat moment

Hoewel de koude happen

De poort van de boerderij

Laat het, paar voor paar

Voor het geval angst niet heet eet

mensen onderdak bieden

Dat je je lucht en je zee niet kunt zien

Avesto Edurne, avesto Edurne

Jouw roos saundié

De wind loopt van dat verhaal

Langs de oevers van de Oria

En vertel de mensen dat

Waar eten en slapen je kinderen?

Ze hebben eten en onderdak

Bij Edurne thuis

Avesto Edurne, avesto Edurne

Euskalerria, zeker wie?

van je kleren