Te Odio - Ismael Serrano

Te odio

Odio las canciones de amor

Que traen tu recuerdo a mi casa

Las ganas de verte

Y odio

El cielo en tu rostro y las dudas

De echarte al olvido o llamarte

Para contarte

Qué sé yo

Que sigo existiendo

Que te odio por fin

Que no sé

Si el mundo resiste sin ti

Tanto, tanto, tanto, tanto te odio

Te odio

Odio la mañana, el café

Sin planes, sin ti y en ayunas

Perdura tu aroma y lo odio

Envuelto en papel de colores

Te envío bengalas, rencores

Quizá recuerdes así

Que te odio también tu sonrisa

Y la brisa arañando tu piel

Y mi corazón ya de paso

Tanto, tanto, tanto, tanto lo odio

Este viejo odio

Que hiela los jazmines

Ama tu figura aborrecible

Y así, si te marchas

Quedan los rencores

Para recordarme las razones

De por qué me eres imprescindible

De por qué te extraño aunque me olvides

Te odio

Odio tu belleza y a mí

Me odio al saberme tan lejos

Del viejo camino andado

Rastreando hadas y cometas

La estrella prendida en tu pelo

Maldito lucero lo odio

Odio odiarte tanto

Saber que te encuentras perdida

Y la vida me impide encontrarte

Tanto, tanto, tanto, tanto te odio

Yo odio

Perseguir tu rastro

Cansado en este laberinto

Cual hilo de ariadna tus huellas

Me llevan hasta el dulce tiempo

De besos, promesas lo odio

Soy tan feliz

A tu lado que odio

Que ya no estés cerca

Y empieza a cansarme este odio

Quizá si tuviera tus manos

Pero te odio tanto, tanto, tanto, tanto

Este viejo odio

Que hiela los jazmines

Ama tu figura aborrecible

Y así, si te marchas

Quedan los rencores

Para recordarme las razones

De por qué me eres imprescindible

De por qué te extraño aunque me olvides

ik haat jou

Ik haat liefdesliedjes

Die je herinnering naar mijn huis brengen

het verlangen om je te zien

ik gaf

De lucht in je gezicht en de twijfels

Om je in de vergetelheid te gooien of je te bellen

Om u te vertellen

wat weet ik

dat ik nog steeds besta

dat ik je eindelijk haat

ik weet het niet

Als de wereld weerstand biedt zonder jou

Zo, zo, zo, zo erg dat ik je haat

ik haat jou

Ik haat de ochtend, koffie

Zonder plannen, zonder jou en vasten

Je geur blijft hangen en ik haat het

Verpakt in gekleurd papier

Ik stuur je fakkels, wrok

misschien herinner je je dit zo

Dat ik je lach ook haat

En de bries die je huid krabt

En mijn hart al trouwens

Ik heb er zo, zo, zo, zo'n hekel aan

deze oude haat

dat bevriest de jasmijn

hou van je walgelijke figuur

En dus als je weggaat

wrok blijft

Om me aan de redenen te herinneren

Van waarom jij essentieel voor me bent

Van waarom ik je mis, zelfs als je me vergeet

ik haat jou

Ik haat jouw schoonheid en mij

Ik haat het om mezelf zo ver weg te kennen

Van de oude weg gelopen

Feeën en kometen volgen

De ster verlicht in je haar

Verdomme ster ik haat het

Ik haat het om je zo te haten

Weet dat je verdwaald bent

En het leven weerhoudt me ervan je te vinden

Zo, zo, zo, zo erg dat ik je haat

Ik haat

achtervolg je spoor

Moe in dit doolhof

welke draad van ariadne jouw voetafdrukken

Ze nemen me mee naar zoete tijd

Van kussen, belooft dat ik er een hekel aan heb

ik ben zo gelukkig

Aan jouw zijde die ik haat

dat je er niet meer bent

En deze haat begint me te vervelen

Misschien als ik jouw handen had

Maar ik haat je zo, zo, zo, zo

deze oude haat

dat bevriest de jasmijn

hou van je walgelijke figuur

En dus als je weggaat

wrok blijft

Om me aan de redenen te herinneren

Van waarom jij essentieel voor me bent

Van waarom ik je mis, zelfs als je me vergeet