Passer - Danakil

Couplet 1:

Derrière ses paupières lentes et ses quelques rides on peine a deviner ce

visage de belle jeune fille

Elle a

Vécue la dame

Comme on peut lire dans les livres

Sa vie

Façonne son visage sur ses pas par le temps qui file

Entre ses peines de c ur et ses idylles

Elle a su maintenir son sort a l'équilibre

Le meilleur deale entre courage et paresse entre le taff et le repos entre les

baffes et les caresses

Quand sur sa route

Les barrière se dressent

Sur ses peines les panneaux se pressent

Elle veut des sensations cherche un sens a tout

Son âme supporter ses coups d’calmes et ses coups d’stress

Refrain: x2

Passer, elle ne fait que passer

Vis ou pleure, vis ou meurt mais ne fait que passer

Couplet 2:

Sa vie c’est comme un fleuve entre les 2 rivages

Quelques ponts quelques pierres et quelques naufrages

Plus elle avance plus se rapprochent les rapides vers lesquelles elle progresse

oubliant sa peur du vide

Quitte a noyer son chagrin quelque part

Autant le plonger dans un océan d’espoir, il y a

La détresse pour ôter l’envie d’y croire

Et l’allégresse pour célébrer les victoires,

Donnez lui du printemps donnez lui du bonheur (du soleil et des bonnes odeurs)

Donnez lui du bon temps, x3

Refrain x2

On cherche a comparer souvent l’existence d’aujourd’hui

A la vie d’hier

Certaines choses changent d’autres restent et durent a nous de mettre la

balance a l'équilibre et rester fier

Les bons moments sont éphémères mais les regrets sont éternels

Elle l’a compris assez tôt, elle a croqué la vie.

Délaissant la cité, la mer pour le sucre et cannelle

Qui laissa pour toujours a ses lèvres un gout d’infini

Le c ur la main se nourrit de prières mais quand le vent vient lui souffler la

lumière

C’est qu’a son tour

Du clair d’un nouveau jour

La dame

Redevient poussière.

refrain x2

Vers 1:

Achter zijn trage oogleden en zijn paar rimpels is het moeilijk te raden wat

mooi meisje gezicht

Zij heeft

Leefde de dame

Zoals je in de boeken kunt lezen

Zijn leven

Vormt zijn gezicht op zijn stappen tegen de tijd

Tussen zijn hartzeer en zijn idylles

Ze wist haar lot in evenwicht te houden

De beste deal tussen moed en luiheid tussen werk en rust tussen

klappen en strelingen

Wanneer ze onderweg is

De barrières stijgen

Op haar verdriet verdringen de panelen zich

Ze wil spanning op zoek naar betekenis in alles

Zijn ziel draagt ​​zijn kalmte en zijn klappen van stress

Koor: x2

Ze komt voorbij, ze komt gewoon voorbij

Leef of huil, leef of sterf maar kom gewoon voorbij

vers 2:

Zijn leven is als een rivier tussen twee kusten

Een paar bruggen, een paar stenen en een paar scheepswrakken

Hoe verder ze vordert, hoe dichter de stroomversnellingen ze nadert

zijn hoogtevrees vergeten

Laat je verdriet ergens verdrinken

Je kunt hem net zo goed onderdompelen in een oceaan van hoop, er is...

De nood om het verlangen om het te geloven te verwijderen

En vreugde om overwinningen te vieren,

Geef hem de lente, geef hem geluk (zon en lekkere geuren)

Geef hem een ​​goede tijd, x3

Koor x2

We proberen vaak het bestaan ​​van vandaag te vergelijken

Naar het leven van gisteren

Sommige dingen veranderen, andere blijven en het is aan ons om de

balans in balans en trots staan

Goede tijden zijn vluchtig, maar spijt is voor altijd

Ze begreep het vroeg genoeg, ze verpletterde het leven.

De stad verlaten, de zee voor suiker en kaneel

Die voor altijd een smaak van oneindigheid op zijn lippen achterliet

Het hart voedt de hand met gebeden, maar als de wind haar komt blazen

licht

Het is zijn beurt

Vanuit het licht van een nieuwe dag

De vrouw

Keert terug tot stof.

refrein x2