L'avenir - Danakil

L’avenir appartient à celui qui l’apprivoise et puis celui qui le craint,

L’avenir appartient à celui qui le façone de ses propres mains.

L’avenir appartient à celui qui l’apprivoise et puis celui qui le craint,

Mais il prendra moins soins de celui qui laisse glisser l’amour entrer ses

mains.

Qui a pû donc un jour inventer ce commerce,

Si tu veux vivre payes et pour payer travailles.

Abominable troc, insondable tristesse,

Effroyable méprise qu’ils nous changent en bétail!

Je voudrais courir,?

et aimer

plutôt qu'à coup de coudes gagner quelques (beignets?)

La course au bonheur propose différents tracés

Laissez nous choisir lequel emprunter

Refrain:

L’avenir appartient à celui qui l’apprivoise et puis celui qui le craint,

L’avenir appartient à celui qui le façone de ses propres mains

L’avenir appartient à celui qui l’apprivoise et puis celui qui le craint,

Mais il prendra moins soins de celui qui laisse glisser l’amour entrer ses

mains.

Comme un chercheur aime son or,

Comme un pirate chédit son trésor,

Je carresse l’idée de partir, vivre comme un marginal,

Pour le meilleur et pour le pire je veux vivre mon ideal!

Laissez nous exister pour nous même,

Et penser par nous même,

Que les matons ouvrent les portes et que nos esprits se libèrent

Que la nature nous rapporte ce que la ville veut nous taire!

La douleur, la douceur, la folie…

Se confondent, tournent et consument mon esprit,

Demain s’annonce un jour nouveau et je n’ai pas sommeil,

Un matin mélange de brume et de soleil

J’aimerais voir fondre les reperes et couler les balises

J’ai la folie des grands espaces, je reve de boucler les valises!

Laisseez derriere moi le mouvement et le bruit,

Le silence me suffit, le silence me suffit…

Refrain:

L’avenir appartient à celui qui

l’apprivoise et puis celui qui le craint,

L’avenir appartient à celui qui

le façone de ses propres mains.

L’avenir appartient à celui qui

l’apprivoise et puis celui qui le craint,

Mais il prendra moins soins de celui qui

laisse glisser l’amour entrer ses mains.

De toekomst behoort toe aan degene die haar temt en vervolgens aan degene die haar vreest,

De toekomst behoort toe aan degenen die deze met hun eigen handen vormgeven.

De toekomst behoort toe aan degene die haar temt en vervolgens aan degene die haar vreest,

Maar hij zal minder voor hem zorgen die liefde in de zijne laat glippen

Handen.

Wie had dit vak ooit kunnen uitvinden,

Als je wilt leven, moet je betalen en werken.

Verschrikkelijke ruilhandel, onpeilbare droefheid,

Vreselijke fout dat ze ons in vee veranderen!

Ik zou willen rennen,?

en liefde

in plaats van een paar (donuts?)

De race voor geluk biedt verschillende routes

Laten we kiezen welke we willen lenen

Refrein:

De toekomst behoort toe aan degene die haar temt en vervolgens aan degene die haar vreest,

De toekomst is van degenen die haar met hun eigen handen vormgeven

De toekomst behoort toe aan degene die haar temt en vervolgens aan degene die haar vreest,

Maar hij zal minder voor hem zorgen die liefde in de zijne laat glippen

Handen.

Zoals een onderzoeker van zijn goud houdt,

Zoals een piraat zijn schat verliest,

Ik speel met het idee om te vertrekken, te leven als een uitgestotene,

Ten goede of ten kwade wil ik mijn ideaal leven!

Laten we voor onszelf bestaan,

En denk zelf na,

Laat de bewakers de deuren openen en laat onze geest vrij

Laat de natuur ons vertellen wat de stad ons het zwijgen wil opleggen!

De pijn, de zoetheid, de waanzin...

Verwar, draai en verteer mijn geest,

Morgen is een nieuwe dag en ik ben niet slaperig,

Een ochtend van mist en zonneschijn

Ik zou graag zien dat de oriëntatiepunten smelten en de bakens zinken

Ik heb de waanzin van grote open ruimtes, ik droom ervan mijn koffers in te pakken!

Laat de beweging en het geluid achter me,

Stilte is genoeg voor mij, stilte is genoeg voor mij...

Refrein:

De toekomst is van degenen die

temt hem en dan hij die hem vreest,

De toekomst is van degenen die

vormt het met zijn eigen handen.

De toekomst is van degenen die

temt hem en dan hij die hem vreest,

Maar hij zal minder zorgen voor hem die

laat liefde in zijn handen glippen.