Héritiers du sort - Danakil

Aussi loin que l’oeil peut voir

Je balade ma rétine sur les courbes de l’histoire

Même si ça semble dur à croire

La Mappemonde se colore à l’encre noire

Si je regarde bien si je gratte à la porte

Je vois se dessiner les traits d’une époque un peu triste

Mais qui rêve de vivre et vis en rêve un équilibre que l'être humain lui enlève

Alors que faire quand les vents nous achèvent

Nos vies sont brèves lorsque la mer se soulève

Est-ce de ma faute si les volcans se réveillent

Si la terre meurt d'être sèche où elle se noyait la veille

Y a- t-il un avenir pour nos fils dans la ronde?

Vivront-ils en paix?

Devront-ils mener la fronde?

A l’heure où les chefs ont des montres à 10 plaques

Les enfants courent les rues et se lavent dans les flaques

Triste sort pour les héritiers du sort

Les joies sont mal reparties, pire encore le sont les torts

Donne-moi une bouffée d’air pour leur couper l’herbe

Aux tueurs de libertés, les assaillir de verbes

Quelqu’un redonnera-t-il ses couleurs

Au monde en noir et blanc qui se tord de douleur

J’y repense assis sur ma falaise

Voyant monter la marée aussi vite que le malaise

J’ai comme l’impression de rouler à contre-sens

Depuis des années, depuis ma naissance!

Entouré au plus près par l’amour et la douceur

Mais rattrapé par la violence extérieure

Une violence qui prend les jeunes au berceau

Les corrompt leur fait confondre le collectif et le perso

Perdue!

L'âme du monde est à la peine

Ne comptez pas sur l'église pour lui venir en aide

Fatigué d’entendre le pape en Afrique

Clamer que l’amour de dieu rejette le plastique

Malade!

Est cet écorché de la feuille

Incitant ses fidèles à mourir larme à l’oeil

Nourris d’un dogme en deuil

Pour quelques mots saints

Écrits sur quelques feuilles…

Irresponsable, la croyance blesse

Dans les mauvaises mains qui la laissent devenir mère de la détresse

Quelques phrases pendant lesquelles mon coeóur s’embrase

Quelques phases quand la goutte fait déborder le vase

Ce monde est ainsi fait entre le vice et le bonheur

La vertu et la peur, espérant des jours meilleurs¦

Zo ver als het oog kan zien

Ik dwaal met mijn netvlies over de rondingen van de geschiedenis

Ook al lijkt het moeilijk te geloven

De wereldkaart is gekleurd in zwarte inkt

Als ik goed kijk als ik aan de deur krab

Ik zie de lijnen van een wat droevige tijd opkomen

Maar wie droomt van leven en leeft in dromen een balans die de mens hem ontneemt

Dus wat te doen als de wind ons afmaakt?

Ons leven is kort als de zee opkomt

Is het mijn schuld dat de vulkanen wakker worden?

Als de aarde sterft door uitdroging waar ze de dag ervoor is verdronken

Is er een toekomst voor onze zonen in de ronde?

Zullen ze in vrede leven?

Moeten zij de slinger leiden?

In een tijd waarin chef-koks horloges met 10 platen hebben

De kinderen rennen door de straten en wassen zich in de plassen

Triest lot voor de erfgenamen van het lot

De geneugten zijn slecht verdeeld, nog erger zijn de fouten

Geef me een hap lucht om ze gras te maaien

Om vrijheidsmoordenaars aan te vallen, bestorm ze met werkwoorden

Zal iemand zijn kleuren herstellen

Naar de zwart-witte wereld die kronkelt van pijn

Ik denk erover na terwijl ik op mijn klif zit

Het tij zien binnenkomen net zo snel als de onrust

Ik heb het gevoel dat ik de verkeerde kant op rijd

Al jaren, sinds mijn geboorte!

Nauw omringd door liefde en zachtheid

Maar gevangen in het geweld buiten

Geweld dat jongeren naar de wieg voert

Beschadigt ze waardoor ze het collectieve en het persoonlijke verwarren

Kwijt!

De ziel van de wereld worstelt

Reken er niet op dat de kerk hem te hulp komt

Moe van het horen van de paus in Afrika

Beweer dat Gods liefde plastic afwijst

Ziek!

Is dit gevild van het blad?

Zijn gelovigen aanzetten tot de dood met tranen in de ogen

Gevoed door dogma's in rouw

Voor wat heilige woorden

Op een paar vellen geschreven...

Onverantwoordelijk, geloof doet pijn

In de verkeerde handen waardoor ze een moeder van nood werd

Een paar zinnen waarin mijn hart in vuur en vlam staat

Een paar fasen waarin de druppel de rug van de kameel breekt

Deze wereld is dus gemaakt tussen ondeugd en geluk

Deugd en angst, hopend op betere dagen¦