I vecchi - Claudio Baglioni

I vecchi sulle panchine dei giardini

Succhiano fili d’aria a un vento di ricordi

Il segno del cappello sulle teste da pulcini

I vecchi mezzi ciechi

I vecchi mezzi sordi…

I vecchi che si addannano alle bocce

Mattine lucide di festa che si può dormire

Gli occhiali per vederci da vicino

A misurar le gocce

Per una malattia difficile da dire…

I vecchi tosse secca che non dormono di notte

Seduti in pizzo a un letto a riposare la stanchezza

Si mangiano i sospiri e un po' di mele cotte

I vecchi senza un corpo

I vecchi senza una carezza…

I vecchi un po' contadini

Che nel cielo sperano e temono il cielo

Voci bruciate dal fumo

E dai grappini di un’osteria…

I vecchi vecchie canaglie

Sempre pieni di sputi e consigli

I vecchi senza più figli

E questi figli che non chiamano mai…

I vecchi che portano il mangiare per i gatti

E come i gatti frugano tra i rifiuti

Le ossa piene di rumori

E smorfie e versi un po' da matti

I vecchi che non sono mai cresciuti…

I vecchi anima bianca di calce in controluce

Occhi annacquati dalla pioggia della vita

I vecchi soli come i pali della luce

E dover vivere fino alla morte

Che fatica…

I vecchi cuori di pezza

Un vecchio cane e una pena al guinzaglio

Confusi inciampano di tenerezza

E brontolando se ne vanno via…

I vecchi invecchiano piano

Con una piccola busta della spesa

Quelli che tornano in chiesa lasciano fuori bestemmie

E fanno pace con Dio…

I vecchi povere stelle

I vecchi povere patte sbottonate

Guance raspose arrossate

Di mal di cuore e di nostalgia…

I vecchi sempre tra i piedi

Chiusi in cucina se viene qualcuno

I vecchi che non li vuole nessuno

I vecchi da buttare via…

Ma i vecchi… i vecchi

Se avessi un’auto da caricarne tanti

Mi piacerebbe un giorno portarli al mare

Arrotolargli i pantaloni

E prendermeli in braccio tutti quanti…

Sedia sediola… oggi si vola…

E attenti a non sudare…

De oude mannen op de banken in de tuinen

Ze zuigen slierten lucht in een wind van herinneringen

De hoedmarkering op de kuikenkoppen

De oude halfblinde

De oude halfdove...

De oude mannen die verliefd worden op de kommen

Glanzende feestochtenden waar je op kunt slapen

De bril om ons van dichtbij te zien

Om de druppels te meten

Voor een ziekte die moeilijk te zeggen is...

Oude droge hoest die 's nachts niet slaapt

Zittend in kant op een bed om de vermoeidheid te laten rusten

We eten de zuchten en een beetje gebakken appels

Oude mensen zonder lichaam

Oude mensen zonder een streling ...

De oude kleine boeren

Wie in de lucht hoopt en vreest de lucht

Stemmen verbrand door rook

En uit de grappini van een taverne ...

De oude oude schurken

Altijd vol spuug en advies

De oude zonder kinderen meer

En deze kinderen die nooit bellen...

De oude mannen die eten voor de katten brengen

En hoe katten door het nest snuffelen

Botten vol geluiden

En grimassen en verzen een beetje gek

De oudjes die nooit zijn opgegroeid...

Oudere witte ziel van limoen in tegenlicht

Ogen gedrenkt door de regen van het leven

De oude zonnen houden van lichtmasten

En dood moeten leven

Wat een pijn…

De oude gevulde harten

Een oude hond en een straf aan de lijn

Verward, struikelen ze van tederheid

En mopperend gaan ze weg...

Oude mensen verouderen langzaam

Met een kleine boodschappentas

Degenen die teruggaan naar de kerk laten godslastering achterwege

En ze sluiten vrede met God...

De arme oude sterren

Arme oude patte losgeknoopt

Raspende rode wangen

Hartzeer en nostalgie...

De oude altijd in de buurt

Opgesloten in de keuken als er iemand komt

De oude mensen dat niemand ze wil

De oude om weg te gooien...

Maar de oude ... de oude

Als ik een auto had om er zoveel te laden

Ik zou ze wel eens mee naar zee willen nemen

Rol zijn broek op

En neem ze allemaal in mijn armen...

Stoel stoel ... vandaag vliegen we ...

En pas op dat je niet gaat zweten...