Vivere vivere - Amedeo Minghi

Alti i papaveri

e Piccola Tu,

edere e piovere il pianto vien gi,

la casetta che un pinco pallino

un bel giorno incendi.

Gi mi sentivo lontano da Te

e gi qualcuno

soffriva per me.

Cantava ma soffriva

e Tu eri piccola cos.

E belle macchine e brutte vie,

ci si svegliava e

non c’era pi

qualcuno.

Vivere, vivere

arrivano i nostri

ed ero piccolo cos.

E la Luna mentre arrossiva,

mi parl di Te.

Vivere vivere

e come bruciava

quella meglio giovent:

i giganti, poveri Cristi,

firmamenti dolci e violenti

e tristi quegli sceriffi

sotto il sole di mezzogiorno

che scottava gatte sul tetto,

e piaceva calda la vita.

Calda e dolce,

sopra l’amara terra che trem.

Alti i papaveri

e piccolo io,

tu che studiavi il per come

e perch,

la tua bocca potesse

un bel giorno

intontire anche me.

Gi mi sentivo perduto

cio

s’era gi perso qualcuno per Te.

E Tu,

piacevi a troppi

e Tu piacevi troppo a me.

Su belle macchine e brutte vie

ci si svegliava e non c’era pi

qualcuno.

Vivere vivere,

arrivano i nostri:

sar piccolo o mai pi?

E la Luna era vicina

ma non eri Tu.

Vivere, vivere

e come bruciava

troppo acerbo il cuore mio.

Per le belle povere stelle,

classi miste

miste d’orgoglio e tremarelle

e campanelle

marmellate nelle cartelle.

E biglietti e fogli volanti

era Amore,

mica uno scherzo.

Che ti squadra,

dopo t’incarta

e ti porta via.

Vivere vivere

la vita mia,

piccole camere ed amarsi cos.

Certi d’essere al mondo,

contenti di amarsi cos

Hoge klaprozen

en kleine jij,

de tranen komen naar beneden en regenen,

het kleine huis dat een pinco pallino

op een mooie dag branden.

Ik voelde me al ver van je verwijderd

en al iemand

hij heeft voor mij geleden.

Hij zong maar leed

en je was zo klein.

En mooie auto's en lelijke wegen,

we werden wakker en

er was niet meer

iemand.

Leef leef

de onze komt aan

en ik was zo klein.

En de maan terwijl hij bloosde,

hij sprak tot mij over U.

Leef leef

en hoe het brandde

de beste jeugd:

de reuzen, arme Christussen,

zoete en gewelddadige firmamenten

en verdrietig die sheriffs

onder de middagzon

die katten op het dak verbrandde,

en hield van het warme leven.

Warm en zoet,

boven de bittere aarde die beefde.

Hoge klaprozen

en schat mij,

jij die het bestudeerde voor hoe?

en waarom,

je mond zou kunnen

een geweldige dag

verdoof mij ook.

Ik voelde me al verloren

dat is

er was al iemand voor je verloren.

Jij ook,

te veel vonden je leuk

en je hield te veel van me.

Op mooie auto's en slechte wegen

we werden wakker en waren weg

iemand.

Leef leef,

die van ons komen aan:

zal ik klein zijn of nooit meer?

En de maan was dichtbij

maar jij was het niet.

Leef leef

en hoe het brandde

mijn hart is te zuur.

Voor de mooie arme sterren,

gemengde klassen

vermengd met trots en beven

en bellen

storingen in de mappen.

En tickets en vliegende papieren

het was liefde,

geen grapje.

Wie maakt je vierkant,

nadat je het hebt ingepakt

en neemt je mee.

Leef leef

mijn leven,

kleine kamers en houden zo van elkaar.

Zeker van in de wereld te zijn,

blij om zo van elkaar te houden