Roma - Amedeo Minghi

Te ne 'mporta assai de m,

e io,

m’accoro assai pe 'tt.

Te sto appresso

e tu?

Ma che guardi?

'Ndo' te perdi tu,

che butti er core un p de qqu,

e 'n p de l,

a che pensi?

A te, te 'mporta assai de 'me

che m’addoloro assai pe 'tt.

Sai so' storie vere

solo quelle 'ndove toppa er core,

e sbatte l’ali e tu me pari matta e scordarella

che sei bella Roma

perch tu

sei bella ancora?

Mettemo caso ce se ne rinnamora,

che sei bella Roma

perch tu sei bella ancora.

P fa' soffri'

pe' f sent,

che cielo ce st in cielo a Roma

ner cielo acceso rosso foco d’oro rosso,

core d’oro rosso

de sta Roma mia.

te 'mporta assai de noi,

cresciuti sotto l’occhi tuoi,

co' la pioggia e cor sole,

pe' li prati co' le scarpe nove

e sotto i cornicioni

e l’Angioloni e i Papi tristi

e i Papi boni, boni…

e le fioriste e i cascherini

e facce toste…

E metti pure che eravamo regazzini,

Roma

Ik hou heel veel van je,

en ik,

Ik ben dol op pe 'tt.

ik deel je mening

jij ook?

Waar kijk je naar?

'Ndo' je verliest jezelf,

dat je er core un p de qqu gooit,

e 'n p de l,

waar denk je aan?

Voor jou geef je veel om mij

wat me erg p 'tt.

Je weet dat ik echte verhalen ken

alleen die 'n waar patch er kern,

en klappert met zijn vleugels en je vindt me gek en vergeetachtig

dat je mooi bent Rome

omdat jij

ben je nog mooi?

Laten we zeggen dat hij er verliefd op wordt,

dat je mooi bent Rome

omdat je nog steeds mooi bent.

P fa 'lijden'

pe 'f verzonden,

wat een lucht is er in de lucht in Rome

in de lucht brandde rood vuur met rood goud,

rode gouden kern

de is mijn Rome.

het brengt je veel van ons,

gegroeid onder je ogen,

met regen en zon,

pe 'ze gazon met' negen schoenen

en onder de dakrand

en de Angioloni en de droevige pausen

en de pausen goed, goed ...

en de bloemisten en de cascherini

en stoere gezichten...

En stel dat we kinderen waren,

Rome