Augenblick - Agrypnie

Es bricht die Nacht herein

Mein Blick schweift aus dem Fenster

Ein letzter stiller Moment

Wärme und Nähe durchfluten mein Herz

Dein Körper so dicht neben mir

Dein sonst so warmes Lächeln

Mein Engel

Weine nicht um mich

Einst tobten wir in diesen Feldern

Kein Leid und fortwährend Wunder

Doch diese Tage wichen der Nacht

Nichts blieb außer dem Denkmal der Sorglosigkeit

Nun blicke ich mit Sehnsucht zurück

Die Welt entzaubert durch eure ständigen dreckigen Phrasen

Ihr Maden

Verreckt, ich ertrage euch nicht mehr

Unabwendbar steht der Augenblick schließlich vor der Türe

Wie eine Hülle streift sich dieses aufgedrängte Leben ab

Schicksalhaft steht der Augenblick greifbar vor der Türe

Wie eine Hülle fällt der Ballast eures Heuchlertums ab

Kälte reißt mich ins Jetzt zurück

Ich blicke nach vorne, die Zukunft vor Augen

Ein allerletzter stiller Moment

Wehmut und Sorge durchfluten mein Herz

Dein Körper bis eben so dicht neben mir

Dein einst so schönes Lächeln

Mein Engel

Weine nicht um mein verblichenes Ich

Nacht valt

Mijn blik dwaalt uit het raam

Een laatste rustig moment

Warmte en nabijheid overspoelen mijn hart

Je lichaam zo dicht bij mij

Je anders warme lach

Mijn engel

Treur niet om mij

Er was eens een razernij in deze velden

Geen lijden en wonderen gaan door

Maar die dagen maakten plaats voor de nacht

Er bleef niets anders over dan het monument voor onzorgvuldigheid

Nu kijk ik met verlangen terug

De wereld is ontgoocheld door je constante vuile zinnen

jullie maden

Sterf, ik kan je niet meer aan

Het is onvermijdelijk dat het moment eindelijk voor de deur staat

Dit opgelegde leven werpt zich af als een schelp

Noodlottig is het moment binnen handbereik

De ballast van je hypocrisie valt eraf als een kaf

Koude trekt me terug naar nu

Ik kijk vooruit, met de toekomst voor ogen

Een laatste rustig moment

Verdriet en verdriet overspoelen mijn hart

Je lichaam zo dicht bij mij

Je eens zo mooie lach

Mijn engel

Huil niet om mijn overleden zelf