Hay Siempre un Sentimiento Muerto en un Corazón Roto - Porta

Todo ha cambiado desde el dia que entraste en mi vida,

más cuando te fuiste, que quise abandonar la partida,

estoy presente sin futuro, que es duro hijo de por norma,

la vida no es más que una histora de mierda demasiado corta,

a veces pienso y quisiera no haber nacido nunca (por que),

las penas me hundieron en un mar que se desborda,

y he tragado ya, demasiada agua salada,

no soy nada para el mundo, el mundo para mí no es nada.

Pense en quitarme la vida, pero no hubo coraje,

antes era un chaval cobarde aunque sin huevos pa' cortase,

me avergüenzo de mis pensamientos de personas débiles,

mentes frágiles,

se rompen al entrar en contacto con miles de momentos duros,

momentos que estas en apuros,

lloras con disimulo al perder lo que tanto duro,

quieres volver a tener lo que no es tuyo,

aceptar con orgullo,

con un puño cerrao golpes demuestran tu dolor,

ganas de llorar de llenar el vacio que tu dejaste,

en mi interior queda dolor, odio y amor me enamoraste

y me perdiste por dejarme marchar,

tras machacar mis sentimientos QUE NO PARAN DE LLORAR.

Ya!

No confio, ni creo en nada por tu culpa.

Tu!

Nunca sentiras lo que yo senti por tí NUNCA!

Creí en el infinito, por una vez en vida,

y ví como su fin llegaba, abría mucho más mi herida.

Querida esta es mi despedida para tí,

que odia hasta mi odio,

JODER POR QUE TE CONOCÍ!!

Soy feliz, pero es que eso solo dura unos segundos,

que sepas que para este niño:

Fuiste mucho más que un mundo.

Te guardo en esta caja musical de mis recuerdos,

casa uno de los momentos, de imagenes que se han muerto,

mi cuerpo, se siente vacio y solo,

sin sentimientos muertos en este corazón roto.

Hay cosas que se pierden y no encuentras un por qué,

hay obstaculos (hay obstaculos) que pueden hacerte caer,

hay momentos en que te entran ganas de abandonar todo,

hay siempre un sentimiento muerto en un corazón roto.

Hay un sentimiento muerto en mi organo vital,

mi corazón roto recluso en una caja musical,

olvidar es engañarse a uno mismo NO TE MIENTAS

tengo la esperanza de ver si mi corazón despierta.

Pese a todo hay que avanzar en este lado del cristal,

en el cual estaría solo alejado de todo el mal,

todos (todos), todos tenemos una historia que contar

y también un cuento casi perfecto pero con final,

buscas evadirte con tus vicios,

yo tengo sueños, pesadillas en las que me asfixio.

Desde aquel día, busco tus besos en fantasía,

diría que la pena fluye en esta melodía,

junto a mi voz, sin ganas, muerta por soledad,

aún recuerdo aquel adiós, aquel adiós con frialdad.

Seré daltonico?

Pues que ahora todo es de distinto color,

no puedo dormir por las noches, por miedo se perdio el amor,

ahora bago sin respuestas, sin esperanza y sin fe,

es así de triste pero también cierto es el ayer,

es el pasado recordado en el presente,

quiero un futuro alejado del miedo y del daño que hace la gente,

y es normal que me sienta atado como un prisionero,

si nunca he visto la luz en esta celda ¡PERO QUIERO!

Dejadme en paz no quiero vuestra falsa compasión,

la superficialidad de la gente amarga mi corazón,

que sigue latiendo, pero sin sentido.

A veces quiero recordar, llorar por lo que ya he vivido,

pero no, no quiero mas esperiencias amargas

para ti son paranoias, pero para mi son cargas

con las que no puedo cargar,

siento no poder soportarlo,

se van juntando las cosas sin embargo sigo andando.

Buscando mi camino, quien habra escrito mi destino,

quien lo haya hecho es un cabronazo,

no creo en seres divinos,

eso no existe, la magia acaba por ser truco.

Yo ya estoy desepcionado con la vida que me tocó.

No tengo una, tengo mil espinas clavadas,

ya no puedo hacer nada no creo en cuentos de hadas.

No digo que sea para siempre,

digo que es ahora,

porque cuando estoy mal pasan mas lentas las horas.

La melancolía me ayudó ha sacarlo todo fuera,

la furia que estaba dormida dentro ya no la controlo.

Ojalá pudiera, olvidarme de que existo,

tuve ganas de volver a ser (yo) eso se desvanecio,

que me esta pasando, tengo un diablo y quiere salir,

y dejar a un lao mi cuerpo que no para de sufrir.

Hay cosas que se pierden y no encuentras un por qué,

hay obstaculos (hay obstaculos) que pueden hacerte caer,

hay momentos en que te entran ganas de abandonar todo,

hay siempre un sentimiento muerto en un corazón roto.

Hay un sentimiento muerto en mi organo vital,

mi corazón roto recluso en una caja musical,

olvidar es engañarse a uno mismo NO TE MIENTAS

tengo la esperanza de ver si mi corazón despierta.

Latía mascara una cara se esconde en su caparazón,

el presente es tu pasado deformado en tu corazón,

fotos rotas, recuerdos muertos perduran tu memoria.

Sin escapatoria aun rondan recuerdos de pena y gloria

y es que quiero olvidar tantas cosas,

pero cuesta tanto,

son espinas que atraviesan y te hacen recordar llantos,

quiero olvidar, quiero dormir, para no despertar,

hallar un bienestar infinito DEJADME DESCANSAR

Por fin (por fin) mi fin se encuentra ya cerca,

por que quiero llevarte pero en una imagen muerta,

en el olvido, guardo tu foto y tus cartas vacias,

llenas de palabras, que tan solo mentían.

Y es que mi cuento de hadas,

se perdió en la soledad,

en un triste silencio en un mar que me quiere ahogar,

una llama que se quiere apagar,

un recuerdo roto,

tus fotos son sentimientos muertos que ya no noto.

Me pregunto por qué te recuerdo?

Si quiero olvidarte.

Por qué te lo dí todo y tu dejaste de amarme.

A veces sigo preguntandole a mi subconciente,

por que en el fondo sé que hay una parte de mí que me entiende.

Para mí fue como una muerte lenta y muy dolorosa.

De entre todas las rosas negras eras la mas hermosa.

Osaste entrar en un ser practicamente impenetrable,

y te marchaste con un corazón que no era de nadie.

Hay cosas que se pierden y no encuentras un por qué,

hay obstaculos (hay obstaculos) que pueden hacerte caer,

hay momentos en que te entran ganas de abandonar todo,

hay siempre un sentimiento muerto en un corazón roto.

Hay un sentimiento muerto en mi organo vital,

mi corazón roto recluso en una caja musical,

olvidar es engañarse a uno mismo NO TE MIENTAS

tengo la esperanza de ver si mi corazón despierta.

He aguantado tantas cosas que ni tú te lo imaginas.

Este ser ya se margina, se marchita

y no quiere pasar de página,

la magia es lastima en mi corazón,

con penas ya sombrias las que hacen aumentar mi dolor,

olvidar es querer engañar a tu mismo ser,

abre los ojos e intenta ver más allá de lo que quieres ver.

Amar es queres por encima de cualquier otra cosa,

saber que la persona se sienta especial en una historia,

fantasiosa.

Principio del final de mi recuerdo,

abra un hedén marchito trás el cristal.

Me siento muerto!

Recuerdo aquel quizá, aquel último adiós,

quiero borrar de mi mente lo que este cuerpo sufrió.

La ignorancia hace la felicidad, dicen los sabios,

quiero recordar tus labios y olvidar aquel adiós,

aunque el olvido sea una trampa para engañarse a sí mismo.

Al morir mis sentimientos lanzé el corazón al abismo,

me pregunto: A quien le importo y quien me recordará?

cuando mi fin se me lleve mi historia se llevará,

ya murió ese sentimiento al romperse mi corazón,

estoy harto mi vida está en peligro de extincion!

No bombea sangre ni late, no tiene sentido,

por qué sigo el camino si ya murió mi destino.

Tu historia, por qué me dejaste escapar?

Recuerdo cada noche el día en que me dejaste marchar.

Pero tú me separaste de tus brazos,

y ahora sientes la tristeza como yo ya sentí tu rechazo.

Los tiempos cambian lentamente,

pero olvidar no es facil,

por qué tan fuerte esa carga, si en la caja ponía fragil?

Era como un niño pequeño,

recuerdo tu dulce aroma,

sufrió mi corazón y por tu culpa ahora está en coma.

Olvidar es engañarse, el corazón ya no lo noto,

porque siempre hay un sentimiento muerto en un corazón roto.

Hay cosas que se pierden y no encuentras un por qué,

hay obstaculos (hay obstaculos) que pueden hacerte caer,

hay momentos en que te entran ganas de abandonar todo,

hay siempre un sentimiento muerto en un corazón roto.

Hay un sentimiento muerto en mi organo vital,

mi corazón roto recluso en una caja musical,

olvidar es engañarse a uno mismo NO TE MIENTAS

Sigo cantándole a mi corazón a ver si despierta.

A ver si despierta…

A ver si despierta…

Alles is veranderd sinds de dag dat je in mijn leven kwam,

meer toen je wegging, dat ik het spel wilde verlaten,

Ik ben aanwezig zonder toekomst, wat moeilijk is, zoon van een regel,

het leven is gewoon een shitverhaal dat te kort is,

soms denk en wens ik dat ik nooit geboren was (omdat),

het verdriet zonk me in een zee die overstroomt,

en ik heb al te veel zout water ingeslikt,

Ik ben niets voor de wereld, de wereld is voor mij niets.

Ik dacht erover om mijn leven te nemen, maar er was geen moed,

Vroeger was hij een laf kind, hoewel hij niet de ballen had om zichzelf te snijden,

Ik schaam me voor mijn gedachten aan zwakke mensen,

breekbare geesten,

ze breken als ze in aanraking komen met duizenden moeilijke momenten,

momenten waarop je in de problemen zit,

je huilt heimelijk als je verliest wat zo moeilijk was,

je wilt weer hebben wat niet van jou is,

accepteer trots

met gebalde vuist of stoten uw pijn tonen,

Ik wil huilen om de leegte te vullen die je achterliet,

in mij is er pijn, haat en liefde, jij hebt me verliefd laten worden

en je verloor me omdat je me liet gaan,

na het verpletteren van mijn gevoelens DIE NIET STOPPEN MET HUILEN.

Al!

Ik vertrouw of geloof nergens in vanwege jou.

Jij!

Je zult nooit voelen wat ik voor jou voelde NOOIT!

Ik geloofde in oneindigheid, voor één keer in mijn leven,

en ik zag hoe zijn einde kwam, het opende mijn wond veel meer.

Schat, dit is mijn afscheid van jou,

die zelfs mijn haat haat,

FUCK OMDAT IK JOU ONTMOET!!

Ik ben blij, maar dat duurt maar een paar seconden,

dat je weet dat voor dit kind:

Je was veel meer dan een wereld.

Ik bewaar je in deze muziekdoos van mijn herinneringen,

huis een van de momenten, van beelden die zijn gestorven,

Mijn lichaam voelt leeg en alleen

Geen dode gevoelens in dit gebroken hart

Er zijn dingen die verloren gaan en je kunt geen reden vinden,

er zijn obstakels (er zijn obstakels) waardoor je kunt vallen,

er zijn momenten dat je het gevoel hebt alles achter te laten,

Er is altijd een dood gevoel in een gebroken hart.

Er is een dood gevoel in mijn vitale orgaan,

mijn gebroken hart opgesloten in een speeldoos,

vergeten is jezelf bedriegen LIEG NIET TEGEN JEZELF

Ik hoop te zien of mijn hart wakker wordt.

Ondanks alles moeten we aan deze kant van het glas gaan,

waarin ik alleen zou zijn, weg van alle kwaad,

We allemaal (iedereen), we hebben allemaal een verhaal te vertellen

en ook een bijna perfect verhaal maar met een einde,

je probeert te ontsnappen met je ondeugden,

Ik heb dromen, nachtmerries waarin ik stik.

Sinds die dag zoek ik je kussen in fantasie,

Ik zou zeggen dat verdriet vloeit in deze melodie,

naast mijn stem, met tegenzin, stervend van eenzaamheid,

Ik herinner me dat afscheid nog, dat koude afscheid.

Ben ik kleurenblind?

Nou, nu is alles een andere kleur,

Ik kan 's nachts niet slapen, uit angst was liefde verloren,

nu loop ik zonder antwoorden, zonder hoop en zonder geloof,

het is zo triest maar het is ook waar het is gisteren,

wordt het verleden herinnerd in het heden,

Ik wil een toekomst weg van angst en de schade die mensen aanrichten,

en het is normaal dat ik me vastgebonden voel als een gevangene,

als ik nog nooit het licht in deze cel heb gezien, MAAR IK WIL HET!

Laat me met rust, ik wil je valse medeleven niet,

de oppervlakkigheid van mensen verbitterde mijn hart,

dat blijft kloppen, maar zonder betekenis.

Soms wil ik me herinneren, huilen om wat ik al heb geleefd,

maar nee, ik wil geen bittere ervaringen meer

voor jou zijn ze paranoia, maar voor mij zijn ze lasten

waarmee ik niet kan dragen,

Het spijt me dat ik het niet kan verdragen

dingen komen samen, maar ik blijf lopen.

Op zoek naar mijn weg, wie zou mijn lot hebben geschreven,

wie het ook deed is een klootzak,

Ik geloof niet in goddelijke wezens,

dat niet bestaat, wordt magie uiteindelijk een truc.

Ik ben nu al teleurgesteld in het leven dat me heeft geraakt.

Ik heb er geen, ik heb duizend doornen vast,

Ik kan niets meer doen. Ik geloof niet in sprookjes.

Ik zeg niet dat het voor altijd is,

Ik zeg het is nu

Want als ik ziek ben, gaan de uren langzamer.

Melancholie hielp me om alles eruit te krijgen,

de woede die van binnen sluimerde, beheerste haar niet langer.

Ik wou dat ik kon vergeten dat ik besta

Ik wilde (mij) weer zijn die verdween,

Wat gebeurt er met mij, ik heb een duivel en hij wil eruit,

en laat mijn lichaam opzij dat niet stopt met lijden.

Er zijn dingen die verloren gaan en je kunt geen reden vinden,

er zijn obstakels (er zijn obstakels) waardoor je kunt vallen,

er zijn momenten dat je het gevoel hebt alles achter te laten,

Er is altijd een dood gevoel in een gebroken hart.

Er is een dood gevoel in mijn vitale orgaan,

mijn gebroken hart opgesloten in een speeldoos,

vergeten is jezelf bedriegen LIEG NIET TEGEN JEZELF

Ik hoop te zien of mijn hart wakker wordt.

Maskerade sloeg een gezicht verbergt in zijn schelp,

het heden is je verleden verwrongen in je hart,

gebroken foto's, dode herinneringen blijven hangen in je geheugen.

Zonder ontsnapping achtervolgen herinneringen aan verdriet en glorie nog steeds

en ik wil zoveel dingen vergeten,

maar het kost zo veel

Het zijn doornen die er doorheen gaan en je doen denken aan tranen,

Ik wil vergeten, ik wil slapen, om niet wakker te worden,

vind een oneindig welzijn LAAT ME RUST

Eindelijk (eindelijk) is mijn einde nabij,

omdat ik je wil nemen, maar in een dood beeld,

in de vergetelheid bewaar ik je foto en je lege brieven,

vol woorden, dat loog alleen maar.

En het is dat mijn sprookje,

was verloren in eenzaamheid,

in een droevige stilte in een zee die me wil verdrinken,

een vlam die gedoofd wil worden,

een gebroken geheugen,

je foto's zijn dode gevoelens die ik niet meer opmerk.

Ik vraag me af waarom ik me jou herinner?

Als ik je wil vergeten.

Omdat ik je alles gaf en je niet meer van me hield.

Soms blijf ik mijn onderbewustzijn vragen,

want diep van binnen weet ik dat er een deel van mij is dat mij begrijpt.

Voor mij was het als een langzame en zeer pijnlijke dood.

Van alle zwarte rozen was jij de mooiste.

Je durfde een praktisch ondoordringbaar wezen binnen te gaan,

en je vertrok met een hart dat van niemand was.

Er zijn dingen die verloren gaan en je kunt geen reden vinden,

er zijn obstakels (er zijn obstakels) waardoor je kunt vallen,

er zijn momenten dat je het gevoel hebt alles achter te laten,

Er is altijd een dood gevoel in een gebroken hart.

Er is een dood gevoel in mijn vitale orgaan,

mijn gebroken hart opgesloten in een speeldoos,

vergeten is jezelf bedriegen LIEG NIET TEGEN JEZELF

Ik hoop te zien of mijn hart wakker wordt.

Ik heb zoveel dingen doorstaan ​​die je je niet eens kunt voorstellen.

Dit wezen is al gemarginaliseerd, het verdort

en wil de pagina niet omslaan,

magie is medelijden in mijn hart,

met reeds sombere smarten die mijn pijn verergeren,

vergeten is jezelf willen bedriegen,

open je ogen en probeer verder te kijken dan je wilt zien.

Liefhebben is boven alles willen,

wetende dat de persoon zich speciaal voelt in een verhaal,

fantasievol

Begin van het einde van mijn geheugen,

open een verdord heden achter glas.

Ik voel me dood!

Ik herinner me dat misschien, dat laatste afscheid,

Ik wil uit mijn gedachten wissen wat dit lichaam heeft geleden.

Onwetendheid maakt geluk, zeggen de wijzen,

Ik wil je lippen herinneren en dat afscheid vergeten,

hoewel vergeetachtigheid een val is om jezelf te bedriegen.

Toen mijn gevoelens stierven, gooide ik mijn hart in de afgrond,

Ik vraag me af: wie geeft om mij en wie zal zich mij herinneren?

wanneer mijn einde mij neemt, zal mijn verhaal duren,

dat gevoel is al gestorven toen mijn hart brak,

Ik ben het zat dat mijn leven met uitsterven wordt bedreigd!

Het pompt geen bloed of klopt, het heeft geen zin,

Waarom volg ik het pad als mijn lot al is gestorven?

Jouw verhaal, waarom heb je mij buitengesloten?

Ik herinner me elke nacht de dag dat je me liet gaan.

Maar je scheidde me van je armen,

en nu voel je het verdriet zoals ik je afwijzing al voelde.

Tijden veranderen langzaam

maar vergeten is niet gemakkelijk,

Waarom is die lading zo sterk, als de doos breekbaar was?

Ik was als een klein kind,

Ik herinner me je zoete geur

Mijn hart heeft geleden en door jou ligt het nu in coma.

Vergeten is bedriegen, ik let niet meer op het hart,

omdat er altijd een dood gevoel is in een gebroken hart.

Er zijn dingen die verloren gaan en je kunt geen reden vinden,

er zijn obstakels (er zijn obstakels) waardoor je kunt vallen,

er zijn momenten dat je het gevoel hebt alles achter te laten,

Er is altijd een dood gevoel in een gebroken hart.

Er is een dood gevoel in mijn vitale orgaan,

mijn gebroken hart opgesloten in een speeldoos,

vergeten is jezelf bedriegen LIEG NIET TEGEN JEZELF

Ik blijf zingen naar mijn hart om te zien of het wakker wordt.

Eens kijken of hij wakker wordt...

Eens kijken of hij wakker wordt...