Самолёт - Белая Гвардия, Зоя Ященко

Кончилось детство, встаю во весь рост.

Больно плечам.

Делаю шаг за порог, изучаю

Устав монастыря.

Раньше я думал, что стану большим

И смогу танцевать сам.

Но у них высокодуховные кнопки,

У меня копье дикаря.

Я топчу их рай, я обязан иметь документ.

Я топчу их рай…

Здесь уважают святыни и поэтому

Берут валютой за вход.

Бог — это розовый ящик,

Просто настроить и переключать.

Пища — позорное шоу растления душ

Под веселый фокстрот.

Честность — тоже искусство,

Главное — научиться первым не врать.

Этот мир придуман не нами, придуман не мной.

Этот мир придуман…

Здесь повсюду царит любовь, так любит огонь

Сухую солому.

Нас на руках отнесут к алтарю

И, как в сказке, подменят кольцо.

Стало модно искать по звездам дорогу домой

В шаге от дома.

Но далеко не всем третий глаз к лицу,

Далеко не у всех есть лицо.

Чем труднее дышать, тем больше вокруг

Мессий и воров.

Мы в когтях виртуального солнца,

Сердце в дыму, стихи мимо слов,

Ребенок рисует в альбоме красивое лето…

Но всякий раз, когда надо мною летит самолет,

Мне кажется, он

Летит на другую планету…

Всякий раз, когда надо мною летит самолет,

Мне кажется, он

Летит на другую планету…

De kindertijd is voorbij, ik sta op mijn volledige lengte.

Schouders doen pijn.

Ik zet een stap over de drempel, ik studeer

De regels van het klooster.

Ik dacht altijd dat ik groot zou zijn

En ik kan alleen dansen.

Maar ze hebben zeer spirituele knopen,

Ik heb een wilde speer.

Ik vertrap hun paradijs, ik moet een document hebben.

Ik vertrap hun paradijs...

Heiligdommen worden hier gerespecteerd en daarom

Ze nemen valuta mee om binnen te komen.

God is een roze doos

Gewoon instellen en wisselen.

Eten is een schandelijke show van corruptie van de ziel

Onder een vrolijke foxtrot.

Eerlijkheid is ook een kunst

Het belangrijkste is om te leren niet eerst te liegen.

Deze wereld is niet door ons uitgevonden, niet door mij.

Deze wereld is gemaakt...

Liefde heerst hier overal, vuur houdt zo veel van

Droog stro.

We zullen op onze handen naar het altaar gedragen worden

En, zoals in een sprookje, zullen ze de ring vervangen.

Het is in de mode om de weg naar huis te zoeken bij de sterren

Een stap verwijderd van huis.

Maar niet iedereen heeft een derde oog in oog,

Niet iedereen heeft een gezicht.

Hoe moeilijker het is om te ademen, hoe meer er rond

Messias en dieven.

We zijn in de klauwen van de virtuele zon,

Hart in rook, gedichten voorbij woorden,

Een kind tekent een mooie zomer in een album...

Maar elke keer als er een vliegtuig over me heen vliegt,

Het lijkt mij dat hij

Vliegen naar een andere planeet...

Elke keer als er een vliegtuig over me heen vliegt

Het lijkt mij dat hij

Vliegen naar een andere planeet...